Pfff 2010 is omgevlogen en de eerste 5 dagen van 2011 zitten er alweer bijna op. Even maar eens terugblikken op afgelopen week:

Op 29 december hadden Martin en Mike een after teach party georganiseerd bij apres ski bar Pavillon. Martin en Mike hadden ervoor gezorgd dat skileraren muntjes kunnen kopen voor € 1,80, die € 2,50 waard zijn. In het begin was het er nog erg rustig, maar langzaam aan werd het gelukkig steeds gezelliger. Skileraar Aaron had zijn vriendin Emma meegenomen en samen hebben we lekker gezellig zitten kletsen. Na een paar biertjes kreeg iedereen toch wel de danskriebels en zijn we lekker los gegaan op het ritme van de muziek. Eveline en ik zijn helemaal gek van Spaanstalige muziek, dus Reggaeton kon natuurlijk niet missen. De dj vond het helemaal geweldig dat ik Reggaeton aanvroeg. Op het einde van de avond heb ik zelfs op een verhoging staan dansen. Het was zeer zeker een gezellige geslaagde avond. Zie de foto's voor het bewijs.

30 december werd mijn allergrootste schat van de hele wereld 5 jaar. Namelijk mijn doggy Sem. Jammer genoeg kon ik dit jaar niet op zijn verjaardag zijn. Ook Aussie guy Karl was jarig, arme Karl lag om 17 uur al ziek in bed en werd de volgende dag pas weer wakker.

De 30^ste wilde mijn collega Anna een keer van werkplek ruilen, dus stond ik in de Lounge, Kinderland, en Anna zat in Alpincenter. Mijn dag begon direct goed, met dat het systeem niet functioneerde. Als gevolg had ik een lekkere lange rij met klanten. Later kwam ik erachter dat bij contante betalingen het WS SKI systeem niet terugspringt naar het Easyrent systeem, dus een gedeelte werkte toch wel. Heel lekker als niemand je dat even verteld.'s Morgens was er een NL skileraar Wim die nog geen lessen had en dus op de standby lijst werd gezet, vraagt hij aan mij of hij bij Skidome 1 (2 min loopafstand) mocht gaan kijken of hij daar misschien ski's aan gasten kon verhuren. Dus ik gezegd dat dat geen probleem was, zolang hij maar telefonisch bereikbaar was. Heeft even later Ulli hem geboekt en blijkt Wim op de Kitz (2500m hoogte) te zijn. Vervolgens was Wim een uur te laat om les te geven en mocht ik de shit opruimen die hij veroorzaakt had.

‘s Middags kwamen er allemaal ouders naar binnen die hun kinderen kwamen ophalen. Vraag je bij welke leraar ze hun kind hebben achtergelaten, weten ze alleen een nummer waar ze hun kind gedropt hebben en verwachten ze van jou dat je weet bij welke leraar ze hun kind hebben achtergelaten. Monika (verantwoordelijke Kinderland) gebeld, om te vragen of ze ajb de leraren kan verzoeken om de oppiktijd aan de ouders mede te delen. Zegt Monika doodleuk, dat is aan de ouders zelf, om dat met de leraren goed af te spreken. Erg handig allemaal.

Op de laatste dag van het jaar heb ik gewoon gewerkt, maar gelukkig mocht ik een uurtje eerder dicht gaan. Na het werk heb ik samen met Christa heel snel boodschappen gedaan, boodschappen gedropt in m;'n appartement en daarna naar de Lechnerberg gegaan, omdat daar de ‘Fakkellauf' gehouden werd. Alle ski- en snowboardleraren en de plaatselijke skiclub komt dan in een treintje met brandende fakkels naar beneden geskiet/gesnowboard. Ziet er echt heel leuk uit, maar voor de leraren zelf is er eigenlijk heel weinig aan en meer een verplichting. Na het afdalen loopt iedereen in een parade achter de plaatselijke kapelle aan naar een zeer chique restaurant, waar wij buiten gratis biertjes ontvingen :).

Na de ‘fakkellauf' zijn Christa en ik naar mijn appartement gegaan om fajita's te gaan eten. Tijdens het koken door hebben we nog een jam session gehouden. Christa speelde piano en ik heb gezongen ha ha. Daarna lekker fajita's gegeten en zijn Christa en ik ons beide gaan douchen en omkleden. Toen we bij Salzburgerplatz in Kaprun aankwamen, waren we echt de eerste van onze skischool daar en zijn we nog maar een beetje rond gaan wandelen. Toen kwamen we Chevy (huisgenoot Christa) en haar vriend Bernd tegen en even later ook de meeste snowboardleraren van onze skischool. Dus zijn we weer terug gelopen naar Salzburgerplatz en daar heb ik lekker een Smirnoff Ice genomen. Om 00:00 uur was iedereen eigenlijk van de jongeren van de skischool aanwezig en hebben we een mooi feestje gebouwd. Vervolgens hebben Christa, Josh (skileraar) en ik een taxi genomen naar Zell am See en zijn we daar verder gaan feesten. Bij apres ski bar Diele waren Ralph en Mecky als uitsmijter aan het werk en mochten we gratis naar binnen, maar al snel hadden we t daar gezien, omdat het te druk was en iedereen elkaar duwde om er door te kunnen. De volgende bar Gin nog wat, was ook helemaal vol en mochten we zelfs niet meer in, toen hebben we een tijdje op een plein staan dansen. Daar was het echt kei gezellig en een hoop dronken mensen die erg achterlijk aan het dansen waren, waar wij vervolgens weer heel hard om konden lachen. Bij het plein zou de muziek ophouden en gingen we maar naar Crazy Dazies, waar de pleegvader van Christa zou zijn. Daar aangekomen bleek Keith al thuis in bed te liggen, dus gingen we weer verder naar Cocktailbar Carambas. Bij Carambas was het gezellig druk en werd super lekkere muziek gedraaid. Daar hebben we een heerlijke Sex on the Beach cocktail genomen. Later op de avond was er een irritante jongen (denk een Rus) die in m'n kont kneep. Degene die het verhaal van Harrie de Riet kennen, weten dat ik daar echt niet van gediend ben. Dus ik zei tegen Josh, ga even achter me staan, zodat het niet nog een keer gebeurd. Josh voelde zich helemaal de man en zei direct: 'Yes, I will say that you're my girlfriend'. Dus ik had echt zo'n binnenpretje van: 20-jarige jongen, dat zou jij wel willen dat dat zo zou zijn ja. Dus Josh in z'n gebrekkige Duits tegen die Rus zeggen dat ik z'n vriendin was ha ha. Even later word ik door die *piep* Rus nogmaals in m'n kont geknepen, dus toen heb ik hem ff flink de les gelezen. Dat hij *piiiiieeeepppp* van mij af te blijven had en als hij het nog eens zou wagen om aan mij te komen, dat hij dan een flinke stomp in z'n lelijke gezicht kon verwachten, heb ook nog eeens even z'n wang flink blauw geknepen om het zo duidelijk te maken dat ik het echt meende. Josh schrok een beetje erg van mijn reactie en wilde mij naar achteren trekken, omdat hij bang was dat ik die Rus echt in z'n gezicht ging meppen. Ik was echt flink ‘pissed off' door die kerel en na een tijdje had ik iets van het is wel laat genoeg. Wij op zoek naar een taxi, nergens een taxi te vinden. Ralph gebeld tot hoe laat hij en Mecky moesten werken, maar dat wisten ze nog niet en kon best wel eens heel laat worden. Alle taxicentrales proberen te bellen, maar niemand nam op. Uiteindelijk toch maar terug gelopen naar Diele, daar stonden anderen mensen ook al op taxi's te wachten. Begon er één van die meiden tegen me te praten dat de eerste taxi toch echt wel voor hun was. Dus daar schoot het ook niet echt op. Nog een tijdje met Ralph en Mecky staan praten en toen dacht ik ‘f*ck it', ik wil nu een taxi en naar huis. Dus ik liep de straat gewoon een beetje omhoog en bij de eerste taxi die eraan kwam ben ik lekker op de weg gaan staan, zodat ie wel moest stoppen. De taxi stopte ook netjes, dus ik vroeg of hij ons naar Kaprun kon brengen en hij zei direct ja. Dus wij die taxi in, komt de taxi op de hoek van Diele, houden een paar jongens de taxi aan, vervolgens kwamen zij er nog bij. Bij Salzburgerplatz zijn we uitgestapt, snel nog even Pavillon ingegaan om te kijken of er nog collega's waren. Helemaal niemand bekends meer, alleen een paar jongens die zonder shirt op een verhoging stonden te dansen. Die zagen er ook totaal niet appetijtelijk uit, dus snel weer naar buiten en naar huis gelopen. Pfff om 05:30 uur lag ik in m'n bed en om 07:30 uur de volgende dag stond ik alweer op.

Christa en ik hadden afgesproken om onze eerste track te maken in het nieuwe jaar. Jammer genoeg hadden al een hoop mensen Skidome 2 gebeld, dus kon Christa niet mee. Toen heb ik maar in m'n eentje 's morgens vroeg een piste gesnowboard, was echt heerlijk. Van Yandi hoorde ik opeens dat er Stuart (skileraar) vermist werd, zijn jas was de vorige avond gestolen en had daar ruzie over gehad met 2 jongens. Het laatste was hij gezien bij het politiebureau. Monika had ook al de politie gebeld of hij daar nog niet was. Dus iedereen in rep en roer waar hij wel niet kon zijn. Uiteindelijk kreeg ook al het personeel een sms met als je wist waar Stuart was dat je dan de Skischool moest bellen. Toen ik bij de skischool aankwam, vroeg ik aan de andere collega's of zei al wat wisten, maar die wisten ook nog niks. Toen vroeg ik aan Kathy of zij wist of Stuart al gevonden was en zij zei heel snel ja en dat was dat. Dus ik probeerde nog te vragen of hij zeker gevonden was, maar daar kreeg ik geen antwoord op. Uiteindelijk hoorde ik van een andere collega, dat hij weer boven water was. Dus het leek mij wel slim om alle collega's te informeren, zegt Ulli: het kan me geen ‘f*ck' schelen of skileraren vermist worden. Dus ik dacht, ik bel Ralph wel even of hij een sms naar iedereen kan sturen, zodat niemand zich meer zorgen hoeft te maken. Ben ik onderweg naar huis, ontvang ik een sms: 'Stuart its wieder da und wir sind alle happy! Er hat nur noch ein bischen geschlafen... Happy New Year, Ralph'. Ik dacht echt zo van, dit is echt een typische sms van Ralph. 's Avonds hoorde ik het hele verhaal: Stuart had dus ´s ochtends vroeg aangifte gedaan bij de politie en was daarna met een meisje mee naar hotel Toni gegaan. Hij was pas om 15:30 uur wakker geworden en wist niet meer met wie hij naar huis was gegaan, en dat de Oostenrijkse politie hem zocht en half facebook ook. Toen ik thuis kwam ben ik zo gek geweest, om na de 2 uurtjes slaap van die nacht, in 2 uur tijd het hele appartement blinkend schoon te maken. Ralph kwam thuis en hij deed net of z'n ogen er pijn van deden. 's Avonds kwamen er vrinden van Ralph eten en heb ik gezellig mee pasta gegeten. En na het eten ben ik nog even naar het appartement van Karl geweest, waar Yandi en Thijs verbleven. Daar hebben Karl, Colin, Louise, Yandi , Thijs en ik wat schotjes genomen en gezellig gekletst, omdat het de laatste avond van Yandi en Thijs was. Afscheid genomen van Thijs. Om 23:30 uur zijn Colin, Yandi en ik nog een keer Paletti ingerold voor 1 biertje, we hadden geluk dat de laatste klant die was weggegaan de deur niet goed dicht had gedaan, daardoor konden we nog net naar binnen. Afscheid genomen van Yandi en daarna lekker m'n bedje ingedoken.

2 januari hadden Christa en ik om 7:42 uur bij de bushalte afgesproken, zodat we voor het werk nog een track zouden kunnen maken. Ik was nog te vroeg voor de bus en zag Yandi zijn auto staan, dus ik dacht ik laat even een berichtje achter, namelijk 'Ciao Jut & Jul. Drive Save'. Zit ik later in de gletscherjet naar boven, bedenk ik me *shit* volgens mij heb ik met m'n slaapkop safe met een V geschreven. Toch nog maar een sms naar Yandi geschreven dat ze de V moeten verruilen voor een F. Toen ik in m'n kantoor aankwam, was ik absoluut helemaal brak. Het liefste was ik in m'n stoel gaan slapen en dat de klanten me wakker zouden maken, wanneer ze iets wilden boeken. Jammer genoeg was dit natuurlijk niet mogelijk. Aan het eind van de dag was het nog superdruk bij Skidome 1 en heb ik daar nog voeten opgemeten en skischoenen en snowboardschoenen uitgegeven. Bij thuiskomst heb ik snel een broodje gemaakt en toen ik net twee happen had genomen, bedacht ik me, *shit* ik heb me handen nog niet gewassen na al die voeten opgemeten te hebben bahhh. 's Avonds ben ik nog samen met Emma (vriendin van Aaron) baantjes wezen trekken in Tauern Spa, daarna in het 36 graden bad en afgesloten met het bubbelbad. Ik ging heerlijk relaxed naar m'n bedje toe, lekker muziekje opgezet en maffen, vervolgens word ik wakker omdat Ralph thuis kwam, muziekje nog maar even uitgezet en om 00:30 uur werd ik nog eens een keer wakker ge-sms't door Christa. Toen was ik wel echt ff geïrriteerd, 1 nacht dat ik eindelijk een beetje goed kan slapen en dan blijven mensen me wakker maken. In Nederland droom ik altijd al veel en realistische dromen, maar hier in Oostenrijk is het 10x erger, ik droom 10 realistische dromen door elkaar heen en word meerdere keren per nacht wakker, standaard altijd ergens in 4 uur sowieso. Daarom was ik al helemaal geïrriteerd.

De laatste dagen gebeuren er steeds fouten op het werk en helemaal vervelend, ik ben vaak diegene die ze mag zien op te lossen. Zo worden er skileraren dubbel geboekt, verkeerde meetingpunten doorgegeven, etc. Ben er eerst best boos om geworden, omdat ik zoals altijd mijn best doe om alles zo professioneel te laten verlopen. Nu ga ik proberen om toch een beetje meer afstand te nemen en het niet zo persoonlijk op te nemen.

Gisteravond ben ik bij Stefan en Thomas wezen eten, toen ik daar binnenkwam zag ik Debby en toen dacht ik *shit* ik hoop niet dat Plan A hier ook is, aangezien zij een beetje met elkaar omgaan ofzo. Maar gelukkig was hij er niet, ik had echt geen zin in een confrontatie. Stefan had lekker macaroni gekookt met spinazie, champignonneon, spekjes en geraspte kaas erover. Smaakte echt goed. Dus is voor herhaling vatbaar. Vandaag is trouwens al mijn 22^ste dag die ik achter elkaar aan het werk ben, dus ik heb nu ook aangegeven dat ik echt een dag vrij wil. Eerst zeiden ze ja, een leraar kan wel in jouw kantoor werken, maar dat kan alleen als hij of zij geen klanten heeft die willen verlengen. En toen had ik iets van sorry, het kan me niet schelen of een klant wil verlengen, ze moeten gewoon mensen in mijn kantoor zetten dat ik eindelijk na 3,5 week een keer een vrije dag kan hebben. Dus nu gaan ze proberen of ik zaterdag vrij kan zijn en als dat niet lukt, misschien ga ik zondag gewoon niet werken, ik ben een mens, geen machine en ik weiger het om 4 weken aan één stuk te werken. Plus Christa van Skidome 2 stopt met werken aan het eind van deze week, dus dan zijn we nog maar met 2 meiden voor 3 bureaus.

Vandaag kwam Eveline in haar snowboardkleren mijn kantoor binnenlopen. Zij had opeens een vrije dag gekregen. Ik vond het wel een beetje apart dat ze bij Skidome 1 wel ochtenden en zo vrij kunnen krijgen en wij in de andere kantoren helemaal niet. Eveline vroeg mij of ik even een rondje mee ging boarden, dus ik zei al heel netjes, dat kan niet, want ik moet open zijn. Maar toen werd de verleiding te groot en heb ik heel snel m'n snowboardkleren aangetrokken en hebben Eveline en ik een bordje voor de ruit gedaan met: 'Come back soon/Komme gleich'. Wij snel naar buiten gerend, Gratbahnlift ingegaan en meteen een piste gepakt, vervolgens Sonnenkarbahnenlift genomen naar een hoger gedeelte van de berg en toen lekker naar onder gesoest. Ging super lekker, ik ben gewoon kei hard naar beneden geboard. Ik moet alleen nog echt werken aan mijn frontside, want ik heb m'n board nu helemaal niet teruggedraaid naar de berg om echt bochten te maken. Op een gegeven moment vloog ik me toch over de kop heen en kwam kei hard met de zijkant van m'n hoofd op de piste terecht. Wederom gelukkig dat ik een helm op had, m'n neus had alleen ook een flinke klap opgelopen. Ik ben direct opgestaan en verder geboard naar m'n kantoor, vervolgens had ik dus een licht opgezette neus. Maar het belangrijkste is, het was zo lekker om even te kunnen boarden. Nu alleen nog tijd hebben om m'n techniek te verbeteren.

Een beetje laat maar ik wens iedereen een heel gelukkig en vooral gezond 2011 toe...

Hopelijk kan ik binnenkort vertellen wat ik allemaal op m'n vrije dag heb gedaan :)