Good day mate,

Afgelopen 29 mei ben ik wederom vertrokken. Dit keer vanuit een warm kikkerlandje. Pap was zo lief om me met al m'n zooi (á la 30 kilo koffer, trolley 12 kilo, ski's en snowboard) in Nijmegen op de trein te zetten. Zodoende hoefde ik alleen maar in Schiphol uit de trein te vallen. Wat keek iedereen me toch raar aan onderweg, dat ik op m'n snowboardschoenen liep. Op Schiphol aangekomen was ik nog iets meer dan een uur te vroeg om in te checken en de balie van China Airlines was ook nog niet open, dus ik heb lekker een uur recht voor de balie m'n zooi geparkeerd op een wagentje, met mezelf erbij, wachtend totdat iemand de balie zou komen openen. Na een uur wachten was het dus eindelijk zover, de balie ging open en ik dacht dat ik voor m'n sportbagage (max. 15 kilo)200 euro kon betalen (retour). WACHT, hoooo waar had ik dat gelezen? Wie had gezegd dat ik voor 200 euro mijn bagage kon meenemen. Nee, ik kon mijn sportbagage voor 200 euro meenemen naar Bangkok. Dus ik lekker, ze hebben niet betreft sneeuw in Thailand om te gaan skiën. Mevrouw waardeerde mijn opmerking niet zo erg. En ging weer verder bellen. Ja, het kon zijn dat ik moest bijbetalen, ha ha daar had ik natuurlijk al meteen antwoord op: Sorry, maar ik ben een arme student en aan de telefoon zeiden ze dat ik het mee kon nemen naar Sydney en hier alleen nog maar hoefde te betalen. Pfewwww, uiteindelijk kon ik 200 euro betalen en kreeg ik een bewijs voor mijn terugreis dat ik het betaald had. Hoppa op weg naar de check-in balie, ik moet zeggen de rijen die ze met linten maken, zijn toch echt te smal als je een snowboard en ski's bij je hebt op een karretje. Incheck ging gelukkig goed, ze vroeg me wel om m'n handbagage te wegen, dus ik zei al meteen dat die wel wat zwaarder was,omdat ik m'n studieboeken erin had zitten (bijna 12 kilo ipv 7). Gelukkig zei ze er niks van, volgens mij was ze ook pas net klaar met haar studie ofzo. Nog snel ff m'n snowboard en ski's droppen bij 'odd sizes'. En hoppa ik was op weg naar Australië, of zoiets dan. De beveiligingsman vroeg of ik het koud had, dat ik m'n snowboardschoenen aan had, vervolgens snapte de beveiligingsvrouw er niks van, van wat voor soort schoenen het waren. Ze dacht dat het sneeuwschoenen waren. En ja hoor, al snel genoeg steeg het vliegtuig op met het hele kano team van Taipei erin. Ik zat aan het raam en de stoel in het midden was lekker vrij, aan het gangpad zat een man die op weg was naar Cambodja om daar een korte documentaire voor Hart van Nederland te maken over kinderprostitutie. In Bangkok aangekomen moest ik voor iets langer dan een uur het vliegtuig verlaten, zodat ze het konden schoonmaken, en hoppa weer onderweg naar nu Taipei. Blijkbaar slaap ik het beste wanneer ik een film opzet, want dan vallen m'n ogen blijkbaar vanzelf dicht. Na een vliegreis van 17 uur, moest ik in Taipei 11 uur wachten op m'n volgende vlucht. Voordat iedereen die in Taipei was geweest zei dat er absoluut niks was op Taipei Airport, vond ik me toch een lekkere lange luie slaapstoel. Daar heb ik m'n uren wel in volgebracht met het afwisselen van lezen, facebooken en vooral veel slapen. Om 23:55 uur (lokale) tijd vertrok eindelijk het vliegtuig naar Sydney, om vervolgens nog 9 uur te vliegen. In Sydney aangekomen, was gelukkig al m'n bagage heel aangekomen, toen ik uit de aankomsthal kwam, zag ik niemand staan. Ik dacht al bij mezelf, ik hoop dat het geen 'scam' is. Maar een minuut later kwam Shawn (moeder) eraan gelopen. Onderweg naar Jindabyne (5 uur rijden) moesten we eerst nog een stop maken bij de Ikea in Sydney. Voor de mensen die het zich afvragen, precies hetzelfde als in Nederland, maar hier denken ze nog dat het iets luxieus is, dat je kunt zeggen: Ik heb dit van Ikea. Rare mensen. Vanaf Canberra (hoofdstad) heb ik verder gereden, en ja hoor het was best grappig, want toen ik mijn richting wilde aangeven, werden opeens de ramen schoon gemaakt. Hmm blijkbaarzaten de verlichting en de richtingaanwijzer ook andersom. In Jindabyne aangekomen ben ik bijna direct naar bed gegaan, hoewel het begon meteen met een schnaps beneden waar de andere bewonders woonden (die een kamer huurden). Door m'n jet lag was ik al om 4:30 uur klaar wakker en ben ik maar nog wat in bed blijven liggen. Shawn had mijverteld dat de meiden (Sienna 9 jaar en Tamzyn 7 jaar) in Sydney bij familie waren voor 4 dagen en dat ik zolang kon bijkomen van m'n jetlag en aan m'n studie kon werken. Echter werd mij meteen gevraagd toen ik buiten m'n kamer kwam of ik Dave (Canadees, chef-kok van beroep, werkte eerst in het Beverly Hills Hotel) kon helpen met het ophangen van de rails en de gordijnen in de Bogong (appartementen). Dus ik met Dave mee en toen kwam ik er al snel achter dat het hotel waar Shawn over gesproken had, dus geen hotel was, maar een huis met daar 3 grote appartementen erin. Blijkbaar kon ik deze dus twee maal per week alleen gaan schoonmaken. Ook kwam ik er snel achter dat er geen partner in het spel was, de vader van de meiden was dus niet overleden, maar Shawn had hem uit het huis gezet, aangezien hij mishandeld zou hebben en vaak dronken was. Hier kon ze dan ook niet mee ophouden om over te praten. Toen de meiden terug waren uit Sydney werkte ik dag in, dag uit van 7:30 tot en met dat de meiden naar bed gingen 21:30 uur, zonder vrije dag. Ik maakte ontbijt voor de kinderen, maakte de lunch boxes klaar, maakte de appartementen schoon, deed de was van de appartementen, vouwen, de was in het huis, de rotzooi van de kinderen opruimen, kinderen helpen met hun huiswerk, probeerde de puppy wat manieren bij te leren en stond ook continue klaar voor Shawm om te luisteren of haar essay goed genoeg was. Vrijdagavond 8 juni gingen we een weekendje naar Perisher, naar Berrakee lodge. Zaterdag ging ik met de meiden skiën en al snel kwam een vriendinnetje mee Laetitia en de vader van de meiden Evan. Samen hebben we de hele dag geskiet. 's Avonds ging ik met Shawn naar een muziekfestival in Perisher. Er speelde een reggae band 'Afro Mozes', ik vond de muziek mooi, maar vond het helemaal niks dat hij continue vroeg om dingen te zeggen of dingen uit te voeren. Ik had echt iets van ik ben geen volger, ik maak mijn eigen regels en doe binnen de lijnen waar ik zelf zin in heb. Shawn wilde nog wat in de bar van de Berrakee drinken en toen begon ze opeens over dat ze van mij verwachtte dat ik er continue voor haar en de kinderen zou moeten zijn en dat zij zo'n harde tijd door haar ex achter haar rug had en als ik er nie voor haar en de kinderen continue zou kunnen zijn, dat ik het 'nu' moest zeggen als ik wilde stoppen. Ik had echt zoiets van wow, komt dit nou omdat je twee glazen wijn hebt gedronken en ik ben niet verantwoordelijk voor wat haar ex haar heeft aangedaan. Dus ik zei, dat ik het idee had dat we beide ons best deden en dat we naar mijn idee er wel uit zouden komen, maar dat het wel makkelijker zou zijn geweest als ze met de appartementen eerst het zou uitgelegd hebben hoe ze het wilde en hoe het moest, dan dat ik het zoals nu allemaal zelf had moeten uitvogelen. Zei ze: zo is het leven nu eenmaal van het zlef uitvogelen...

Zondag ben ik wederom gaan skiën met de meiden en toen de vader kwam, ben ik lekker zelf nog 3 runs naar beneden geskiet voordat ik terug naar de lodge ging. In de avond gingen we weer naar het muziekfestival en eigenlijk wilde ik helemaal niet gaan, maar werd verplicht door Shawn om met haar mee te gaan. Gelukkig waren Craig (eigenaar Berrakee) en een andere mannelijke gast van de lodge(oeps naam vergeten) ook mee. Toen Shawn weer ging rond springen ben ik lekker bij de mannen gaan staan. Na 1,5 uur wilde Shawn gaan en begon de mannelijke gast dat ik niet mocht gaan. Ik vond het op zich wel gezellig, maar vond het een beetje stom om te zeggen dat ik nu wel opeens wilde blijven. UIteindelijk ben ik toch gebleven om naar de volgende big band te luisteren, super grappig Craig en de gast waren wat onzin aan het uitkramen over dat ze zo gay waren en dat de ander z'n bitch was. Toen dook er opeens een medewerker van de Berrakee op, van ik hoorde mijn naam. En wij allemaal huh? we hebben helemaal niet je naam geroepen. Toen Craig dus Bitch zei, hoorde de jongen dus Mitch(ell). Ha ha dus Craig ja je bent m'n bitch. Uiteindelijk hadden we net de laatste bus gemist, de buschauffeur die naar Jindabyne moest rijden, overgehaald om naar Perisher eerst te rijden, Craig had 'm zelfs overgehaald om naar de Berrakee te rijden, hoewel je daar dus echt een 4W drive voor nodig hebt. Uiteindelijk gelukkig één van de transportmensen zo ver gekregen om ons (plus minus 10 man) met de jeep naar de Berrakee te rijden als zijn laatste rit, aangezien hij eigenlijk al klaar was. Hebben we vervolgens nog in de bar van de Berrakee zitten drinken, dus het was 3:30 uur toen ik naar bed ging. Shawn had gezegd dat we om 8 uur zouden moeten opstaan, dus toen ik eerder haar al hoorde rommelen, had ik zoiets van, ik blijf nog lekker liggen totdat het tijd is. Om 8 uur maakte ik de meiden wakker (Laetitia was blijven slapen), om naar het ontbijt te gaan. Geen spoor van Shawn. Net toen er een tafel vrij was, werd ik geroepen dat Shawn aan de telefoon was, er waren blijkbaar gasten geweest die wilden uitchecken om 7 uur en er waren problemen met een verstopte leiding waardoor zij in Jindabyne zou blijven en ik ipv de appartementen schoon moest maken, in Perisher maar met de kinderen moest gaan skiën. Ha ha m'n dag was meteen een stuk beter. Aangezien ik echt een hekel aan het schoonmaken van die appartementen en opmaken van al die 20 bedden had. Na het gesprek van die zaterdag was ik wel meer gaan nadenken van wil ik hier wel blijven, kan ik dit volhouden voor 5 maanden. Aangezien de kinderen op hun moeder leken, van niks opruimen en ik continue 20 keer iets moest zeggen voordat ze luisterden. M'n grootste probleem was, dat als ik weg zou gaan, dat ik dan m'n thesis research niet zou kunnen doen. En elke keer beloofde Shawn weer opnieuw dat ik tijd zou krijgen om aan m'n schoolwerk te werken en elke keer gaf ze me op die tijd weer nieuwe klussen. Afgelopen woensdag moest ze naar Canberra om een rapport in te leveren, en weer gaf ze me nieuwe klussen, hoewel ik nog helemaal geen vrije dag had gehad of niks. Ik wilde eerst één van de appartementen de volgende dag schoonmaken, maar toen dactht ik van, ik kan het net zo goed nu meteen doen, zodat ik er vanaf ben. Dus ik naar het appartement, hadden de bewoners zelfs de matrasbeschermers van de stapelbedden gehaald, en stapelbedden zijn dus het kutst om op te maken, dus ik dacht ik begin met de schoonmaak en dan doe ik de bedden als laatste, zoals ik altijd deed. Tijdens het schoonmaken was ik volop aan het denken, en ik had iets van ik kan wel nog langer wachten met beslissen of ik wegga of niet, maar met het beloven dat ik tijd voor mijn studie zou krijgen, zou toch niks veranderen en ik had het er eigenlijk wel helemaal mee gehad. Dus ik heb netjes het appartement schoongemaakt, de bedden gelaten voor wat t was, in het huis alle linnen nog van de appartementen opgehangen om te drogen en ben toen begonnen met m'n koffer inpakken. De vorige avond had ik al gezien dat er een Greyhound bus om 17:05 uur vertrok vanuit Jindabyne naar Canberra en dat ik dan de volgende dag vanuit Canberra naar Sydney zou kunnen reizen. Vervolgens heb ik Shawn gebeld die nog steeds in Canberra was, nam niet op en ik ontving een sms met dat ze in gesprek was met een docent en dat ze me terug zou bellen. Dus ik verder m'n koffer inpakken, ski's ingepakt en toen ging m'n telefoon: Shawn. Dus ik vertelde dat ik toch het appartement had schoongemaakt, alle was had gedaan, maar dat ik geen goed nieuws had, dat ik na ons gesprek veel had nagedacht en dat ik toch tot de beslissing was gekomen om te vertrekken. Ze reageerde dat zij dat gevoel eigenlijk ook wel had, dat het niet ging werken en dat ze er blij :s mee was. Ze vroeg me niet om a la minute te vertrekken, maar ze verwachtte wel van mij dat ik haar de ski seizoenspas zou terugbetalen al dan niet gedeeltelijk. Dus ik zei dat er geen foto op zat en ze hem dus aan de volgende persoon zou kunnen geven. Ik had echt iets van no way, ik ga dat dus echt niet betalen, ik moest met haar kinderen mee skiën. Ze vroeg nog wel, of ik de kinderen ging ophalen, en ik had echt iets van natuurlijk, die kinderen kunnen er niks aan doen. Dus ik ben verder m'n zooi gaan inpakken, bus ticket geboekt, kinderen om 15 uur van school opgehaald, maar ik had wel iets van shit ik moet die kinderen dumpen bij iemand zodat de taxi mij om 16 uur naar de verzamelplaats zou kunnen brengen. Vader gebeld, maar die zat in Sydney dus dat was geen optie. Uiteindelijk was er eindelijk iemand in de kamers beneden thuis, toen ik met de meiden bij het huis aankwam. Michael bood me opeens aan om me naar Sydney te rijden, maar ik had dus net m'n busticket naar Canberra geboekt en ik wilde eigenlijk ook niet langer in het huis blijven. Uiteindelijk ben ik met de meiden naar voetbal gegaan en had een vriendin geregeld dat ik mijn geld van mn busticket voor een andere keer kon gebruiken en ik zou dan met de jongens 's avonds naar de kroeg gaan om rugby te kijken en bier te drinken en ik kon vast m'n spullen bij hun leggen, zodat als Shawn thuis zou komen, ze niet mijn spullen kon stelen, ik mocht zelfs onder blijven slapen. Na de voetbaltraining was Shawn nog steeds niet thuis en toen ze thuis kwam vroeg ze alleen of de hond buiten was geweest, dus ik zei dat die net uur buiten was geweest tijdens het voetbal van de meiden en hoppa ze vertrok in haar kamer nadat ze de meiden beide een nieuwe Nintendo DS game had gegeven. Dus ik had iets van ok, dus ik bleef maar nog even bij de meiden, na bijna een uur kwam ze uit haar kamer en zei ze: meiden we gaan uiteten. Ik had geen idee of ze mij daar ook bij bedoelde, maar ik had iets van ik wil ook helemaal niet mee, dus ik zei: van dan ga ik maar naar beneden. Zegt ze: ja ik ben toch wel heel erg blij, ja heel blij, ik denk dat dit beter is bla die bla die bla, en nog meer onzin. Ik had echt zoiets van er kan geen dank je wel vanaf of een tot ziens. Ik heb zelfs geen loon gekregen voor die 2 weken die ik er gewerkt had. Bleghhhh, ik was blij om uit die situatie te zijn en Michael begreep me helemaal want die had blijkbaar net precies ook in zo'n situatie gezeten. Onder kreeg ik nog van Carly en Ran een beetje Thais te eten en toen ben ik met Michael en Euan naar de kroeg gegaan, en hebben we vooral tijdens het rugby veel gepraat en nog lekker 2 biertjes gedronken. Ik zei al tegen de mannen, van hier heb ik zo naar uitgekeken om naar een kroeg te gaan, met m'n eigen leeftijdsgenoten en daar wellicht wat lokale mensen te leren kennen. Na het rugby zijn we terug naar het huis gegaan, en hebben Michael en ik nog We bought a Zoo gekeken, hoewel ik de helft van de tijd lag te slapen. Om 2:30 uur 's nachts moesten we opstaan en hebben we Nikki de vriendin van Sam, op het vliegveld van Canberra afgezet en zijn we verder naar Sydney gereden. Michael was zo lief om me helemaal voor de deur van het Jackaroo hostel af te zetten. Ik had ze de avond van te voren gemailt dat ik graag een bed wilde, en gelukkig hadden ze plaats. Nu heb ik voor een week al betaald en me naam op de lijst gezet, om te werken (3 uur per dag, 5 dagen in de week), zodat ik gratis in het hostel kan wonen. Verder heb ik direct sollicitatiebrieven geschreven om in Sydney proberen stage te lopen en anders probeer ik een baantje te vinden. Dus nu zit ik hier in Sydney en ik ben van plan om hier te blijven, aangezien mijn terugvlucht naar Amsterdam op 28 november geboekt staat. Verder staan m'n vluchten voor bijna 3 weken naar Bali al geboekt voor in november, dus ik ga er gewoon het beste van maken. M'n achterliggende werk van m'n master weg werken en dan pas aan m'n thesis beginnen. Dit betekent jammer genoeg dat ik later zal gaan afstuderen dan januari, maar het is op het moment niet anders mogelijk. Ik zal moeten gaan bedenken of ik dit onderzoek in Oostenrijk zou willen gaan uitvoeren of met een heel nieuw onderwerp op de proppen komen. Waarschijnlijk word het optie 1, maar ik wil niet te snel beslissingen maken, aangezien je er ook spijt van kunt krijgen. Alles gaat goed, en tis gewoon weer een nieuw avontuur...

Dikke xuz en knuffel live vanuit Sydney :)