Vrijdag de 7^de had mijn collega Anna een vrije dag en mocht ik dus weer een keer in de lounge staan. 's Avonds ben ik samen met Aaron en Emma naar de Tauern Spa geweest, heerlijk gezwommen en een bezoek aan de sauna gebracht. Toch wel handig die halfjaarkaart en menig collega is jaloers. Na de Tauern Spa ben ik heerlijk direct naar m'n bedje gegaan. Volgende dag vroeg opgestaan en om 8:36 al de bus genomen naar de Kitzsteinhorn. Karl wilde al bijna terug naar zijn appartement lopen, hij dacht dat ik hem had laten zitten. Ik kwam eraan gelopen en de bus kwam er precies aangereden, ik snel Karl geroepen, hij terugrennen en wij snel de bus in. Aangekomen bij Alpincenter kwamen we erachter dat Skidome 1 mij wel erg kleine ski's had meegegeven. De ski's kwamen tot aan m'n borst en zouden minimaal tot m'n kin moeten komen. We hebben eerst Krefelderpiste (blauw) genomen en toen dacht ik echt van owww ik dacht dat ik kon skiën maar dit slaat echt nergens op. Toen hebben we de Kristalbahn naar boven genomen, Alpincenterabfahrt (blauw) gedaan, Sonnenkarbahnen naar boven genomen en toen Alpincenterabfahrt (blauw) gedaan vanuit die lift. Karl wilde me laten voelen hoe echt ski's aanvoelde, dus hebben we even van ski's gewisseld, ik moet echt wennen aan de lengte 1.74m van Karl's ski's. Karl had mijn ski's aan en wilde na twee bochtjes direct weer wisselen, aangezien mijn ski's onstabiel waren en de bindingen te ver naar achteren gezet waardoor je niet goed met je gewicht naar voren kon leunen. Volgens Karl zou hij nog ongelukken maken met mijn ski's. We zijn toen terug geskied naar Alpincenter. Onderweg zagen we een traumahelikopter aankomen en even later een kind van onze skischool op een sneeuwscooter. Dus ik aan Carl gevraagd of we er niet achteraan moesten om te kijken of alles met dat kind in orde was. Na even nadenken vond Karl dat ik gelijk had en hebben we de achtervolging ingezet naar Alpincenter. Bij het Alpincenter stond Robert inmiddels al en blijkbaar hoorde het kind toe tot zijn groep en had zijn kruisbanden gescheurd. Bij de Intersport winkel heb ik heel lief gevraagd of ik ski's mocht meenemen zonder dat ze ingeboekt werden en eigenlijk mag het niet, maar hij heeft mij toen Lady Carvers 1.55m meegegeven. De verhuurwinkels werken met een netwerk dat klanten bij elke winkel in Kaprun en Zell am See ski's kunnen meenemen en inleveren. Alex van de Intersport had het slim bekeken en gaf me dus ski's mee van Scholz een skiverhuur in Zell am See.

Karl en ik namen vervolgens vanuit Alpincenter de Gipfelbahn omhoog naar 3029m en ja hoor dat met mijn hoogtevrees. In Gipfelwelt hebben ze sinds een maand een bioscoop geopend met een film van de Kitzsteinhorn, echt mooi gefilmd en met de hele tijd een adelaar als rode draad in de film. In het Gipfelrestaurant hebben we even een korte koffiepauze ingelast en daarna de shuttle een stukje naar beneden genomen om op de piste uit te komen. Op de piste wilde Karl dat we de bulten namen, alleen had hij niet verteld hoe ik tussendoor het beste kon afremmen, dus ik ging steeds sneller en maakte kleine sprongetjes, op een gegeven moment ging t me echt te hard, de sprongen over de bulten werden steeds hoger en heb ik me maar even laten vallen. Ik merkte meteen het verschil bij mijn ski's. Van de top hebben we helemaal Alpincenterabfahrt naar Alpincenter genomen. Onderweg heeft Karl me leren carven en me de basis Alpeinhouding op het hart gedrukt. Omdat ik niet in het restaurant wilde eten waar ik elke dag eet wanneer ik aan het werk ben, hadden we afgesproken om bij Restaurant Hauslälm te gaan eten. We hadden twee opties om bij het restaurant te komen of de gletscherjet 2 naar beneden nemen of Langwiedabfahrt (rood) doen. Ik liet de keuze over aan Karl. Karl besloot vervolgens dat ik Langwied wel aan kon, maar dat ik wel erg goed op m'n techniek moest letten. Dus ik Langwied af, maar pfff wat was ik kapot van 24 dagen aan één stuk werken en direct 'vol Gass' gaan skiën. Carl wilde ook nog eens dat ik kleine sprongetjes net voor m'n bochten ging maken, maar daar was ik echt te moe voor om dat op een steil stuk rode piste te doen. Uiteindelijk met een kleine pauze tussendoor bij Skidome 2 aangekomen. Lekker gegeten en daarna zouden we eigenlijk naar Alpincenter gaan en naar huis, maar na de pauze was ik weer helemaal wakker en hebben we nog een keer Gratbahn omhoog genomen en de Alpincenterabfahrt gedaan, op het laatste klopte alles m'n houding, m'n techniek en had ik het juiste ritme te pakken met m'n bochten. Super lekker geskied. Alleen zal ik nog wel super hard moeten werken om m'n Anwärter te kunnen behalen.

Woensdag 12 januari is het me eindelijk gelukt om m'n eerste muts af te haken. Hij is groen met turkoois en een groene pompom bovenop. 's Avonds nog even snel met moeders thuis gebeld hoe de volgorde van het goulash recept ook alweer was. Vervolgens de hele avond in de keuken gestaan om een heerlijke goulash te maken. Daarna nog even snel in Pavillon een biertje gedaan met Eveline en Marieke.

Donderdag weer een heerlijke vrije dag gekregen. Enige was dat het weer niet mee zat. We hadden om 10 uur 's ochtends afgesproken bij de Schauffelberg, omdat ik met Karl zijn groep zou gaan mee skiën. Net voordat ik de deur uit wilde gaan, ontving ik een smsje van Eveline:

'Oh meis ik kan echt nog niet skien hoor, alles draait nog! Ik kom later en dan doen we samen nog een rondje.'

Ik moest dus direct lachen, toen ik haar sms las, vooral na haar uitspraak van de avond van te voren: 'Als ik niet op tijd ben hoef je vooral niet op mij te wachten', was ik niet erg verbaasd.

Dus ik snel m'n apprtement uit met al m'n spullen bij me, rugzak op m'n rug, skischoenen erover heen gehangen, helm op en ski's en stokken in m'n hand, op weg naar de Schauffelberg. Toen ik bijna bij de Schauffelberg was, ging m'n telefoon af. O ja, ik ben nog even vergeten te melden dat het die ochtend kei erg regende. Dus ik in de regen m'n handschoenen uittrekken, ski's en stokken proberen vast te houden en ook nog eens mijn telefoon op te nemen. Karl belde me, zegt ie ook nog eens ohh ja ik had je eigenlijk niet verwacht met dit snertweer. Ikke, neej ik ben zo gek om gewoon altijd te komen. Aangekomen in de apres ski bar Lederhosen onderaan de Schauffelberg, valt de eerste klant al af van Karl. Had ie er nog maar één. Wij in de auto van die klant naar de gletsjer, trekt die klant z'n skischoenen aan en wilt vervolgens z'n handschoenen aantrekken, komt hij erachter dat hij z'n handschoenen vergeten is. Dus ik zei ook al, we hebben nog wel handschoenen bij de gevonden voorwerpen liggen. Maar nej, de klant heeft zijn beslissing gemaakt, het eerste slechte teken was de enorme regenval, Karl had namelijk in 10 jaar tijd nog nooit zoveel regen in Kaprun gezien, en ten tweede dat hij zijn handschoenen was vergeten was t tweede slechte teken. Met als gevolg dat de laatste klant van Karl ook afzegde. Dus ik en Karl lekker de gletsjer op en gaan skiën. Hmmm je had geen zicht en het waaide en sneeuwde tegelijkertijd, dus echt topomstandigheden. Er was zelfs al 40 centimeter sneeuw gevallen. Echter ik ski en snowboard veel beter als ik niet kan zien waar de bulten in de piste zitten, dus het ging me super lekker af. Volgens Karl als je met dit weer kon skiën was je toch wel goed en kon je alleen maar beter skiën met goed weer.

's Avonds ben ik nog naar de Captain Morgan Party geweest in Pavillon, was echt een super feestje en alle leraren van de skischolen in Kaprun stonden gezellig samen te dansen.

Vrijdag heb ik lekker rustig aan gedaan, vervolgens ben ik eerst gaan snowboarden en daarna gaan skiën. Toen heel snel naar onder m'n ski's ingeleverd en naar m'n appartement gegaan om me om te kleden. Vervolgens met Christa naar Schuttdorf gegaan en daar super leuke lederen laarzen gekocht. Ik zal binnekort even foto's op de website zetten. Daarna snel weer naar huis om alles voor te bereiden voor het eten. Keuken gepoetst en m'n kamer opgeruimd voor als ze nog een grand tour door het appartement zouden willen. Uiteindelijk zijn Ralph, Anna, Eveline, Karl, Marieke, Thomas, Tim en Christa goulash komen eten. Mijn goulash viel erg goed in de smaak, iedereen vond hetsuper lekker en ze hadden het allemaal nog nooit op brood gegeten. Thomas heeft zelfs wel zeker zes boterhammen met goulash gegeten. En als toetje had ik een typische Oostenrijkse lekkernij namelijk Krapfen. Dat zijn een soort donuts maar dan zonder gat met abrikozenjam of vanille erin, met bovenop poedersuiker. Heel lekker, maar ook heel vullend. Na het eten zijn we nog even bij Pavillon aangegaan en daarna naar de Baumbar. In de Baumbar waren twee collega's dj aan het spelen en was het best gezellig.

Zaterdag 15 januari heb ik wederom in de Lounge gewerkt en 's avonds belde Eveline me op dat ze naar de McDonald's reed, dus voordat ze maar iets kon vragen, had ik mezelf al uitgenodigd. Na thuiskomst heb ik heerlijk vanuit mijn bedje 'Op zoek naar Zorro' liggen te kijken.

Op het moment ben ik een babymuts voor de kleine Eef van Lea en Henri aan het maken en heb ik eindelijk woensdag weer een vrije dag. Sinds weken ga ik eens proberen uit te slapen en dan mag ik donderdag, vrijdag en zaterdag in de Lounge werken, aangezien Anna bezoek hier heeft.

Foto's volgen snel, sorry heb even geen tijd. Love you all...