Zo, ik ben alweer een maand in Nederland en ik dacht het word eens tijd om mijn laatste belevenissen van Oostenrijk eens te vertellen.

Spoednick kwam ik eind maart een keer op straat tegen. Direct liep hij met me mee naar het pension toe, voor de deur van het appartement bleef hij maar staan draaien en hij snapte het niet helemaal toen ik de trap naar boven op liep. Ook al snapte hij het niet, hij was maar al te nieuwsgierig om me te volgen naar boven. Toen ik de deur van mijn studiootje open maakte, vertrouwde hij het nog niet helemaal en liep pas naar binnen, toen ik zelf de kamer binnenliep. Binnen gekomen ging hij al snel de hele kamer inspecteren. Wonder boven wonder sprong hij nog net niet op mijn bed. Toen ik wederom moest gaan, was het gelukkig dit keer geen hel om hem uit m'n kamer te krijgen, hij volgde me netjes naar beneden en ook al had ik ‘m al verteld dat ik verhuisd was naar boven, toch ging hij wederom voor de deur van het appartement staan. Hmm katten, moet ik toch zeggen dat honden veel slimmer van begrip zijn...

Vorige week heb ik twee dagen met Karl zijn volwassene gevorderden groep meegeskiet. Veel tips gekregen en ik was heel blij dat ik niet de slechtste van de groep was. Op de 2^e dag hadden we een slalomrace, waarbij ik uiteindelijk 2^e ben geworden, dus had de zilveren medaille gewonnen. Woehoe.

9 april ben ik voor de verandering weer eens verhuisd. Nu van de 2^e verdieping naar het kelderappartement. Hier heb ik mijn eigen slaapkamer en deel ik de douche, badkamer en keuken met een skileraar van de skischool Schermer. Enige aparte is dat als je in de douche staat, de ander je door het glas kan zien staan, aangezien de douche niet afgeschermd is en voor het toilet moet je eerst drie treden op. Het gaat erom dat ik een plaats heb om te wonen.

Net voordat mijn skileraarcursus begon is Zuzana weer vanuit Slowakije terug gekomen. We zouden eigenlijk een biertje gaan drinken in de Europsport bar, maar uiteindelijk werd het een Slowaaks / Tsjechisch feestje op het balkon van pension Nicolusi. Het was erg gezellig en Radim deed me echt denken aan het stripboek ‘Waar is Wally?'.

De volgende dag ben ik met de Engelse schoolgroep van Zuzana mee gaan skiën. Echt een super leuke groep meiden, die het helemaal geweldig vonden om achteruit te skiën.

Als een alcoholist kwam ik de Intersport binnen lopen met aan beide kanten van m'n rugzak een fles witte wijn :) Na Zuzana en Martina opgehaald te hebben, hebben we heerlijk taco's bij mij thuis gegeten.

Op 15 april begon mijn Anwärter (skileraarcursus). Overdag moest ik nog gewoon werken. 's Ochtends toen ik in de bus ging zitten, verdraaide ik iets in mijn rug. In Skidome 2 vroeg ik aan Karl of hij mijn rug los wilde maken. Dat ging niet helemaal goed, want vervolgens lag ik languit op de vloer; flauw gevallen. Direct alle skileraren alert, voeten omhoog, jas onder mijn hoofd. Blijkbaar was ik met mijn hoofd op de vloer geland en had ik een erg dikke bult op mijn hoofd, wat ook een beetje kapot was. Wat dan weer handig was om op een berg te werken was, dat ze buiten gewoon sneeuw in een plastic zakje deden, zodat ik de bult kon koelen. Door mijn collega's werd ik weer met de gletsjertjet naar onder gestuurd, om naar de dokter te gaan. Door iedereen werd ik aangestaard op mijn weg naar de bus en vervolgens kwam de bus pas na 15 minuten ofzo. Bij de dokter werd ik a la minute geholpen, maar gelukkig hoefde ze het niet te hechten. Ik mocht niet meer gaan werken van de dokter, dus ben ik maar in bed gaan liggen en geprobeerd om een beetje te slapen.

's Avonds ben ik toch naar de opening van mijn Anwärter gegaan. Zelfs nog per fiets van Kaprun naar Bruck en terug.

De eerste en tweede dag van mijn Anwärter was ik echt de uren aan het aftellen. Ik was echt helemaal kapot, mijn energieniveau ging steeds van heel hoog naar heel laag en dat de hele dag door. Het was tevens verschrikkelijk warm en ik droeg mijn winterjas. Nadat ik vanaf de derde dag mijn softshell jack droeg ging het stukken beter. Hoewel de meeste elke dag meer moe werden, ging het met mij elke dag een stukje beter qua energielevel. Het waren echter wel zware dagen; vroeg opstaan, de hele dag skiën, daarna theorieles en dan 's avonds na het douchen ook nog eens de theorie voor de volgende dag voorbereiden. Vanaf het begin van de cursus had ik al het idee dat ik de cursus niet voor 100% zou halen, aangezien ik met allemaal Oostenrijkers in een cursus zat die allemaal al vanaf hun derde skiede. Mijn leraar Flo zei dat ik me van de groep als meest verbeterd had, met wel 30 punten. Uiteindelijk heb ik mijn theorie, Engels en doceren allemaal gehaald. Als enige als ik nog een vervolgopleiding met skiën zou willen doen, dan zou ik mijn eigen kunnen en school skiën met een paar punten dienen op te krikken. Maar het belangrijkste is, dat ik nu officieel als skileraar aan het werk mag. Ik zou dan ook dolgraag in de Kerstvakantie 2 weken terug gaan naar Kaprun om daar als skileraar te werken en al mijn fantastische collega's weer terug te zien.

Na mijn skileraarcursus heb ik nog 1 dag gewerkt voor de skischool en de laatste dagen heb ik uiteindelijk vrij gekregen. Ik ben toen heerlijk een dagje in Saalfelden gaan winkelen en op 30 april zijn pap en Tieny nog even langs gekomen. Mam en Peter kwamen 1 dag later en toen heb ik nog heerlijk 3 dagen met Peter geboard. Ik had wel even genoeg van al het skiën.

Op 6 mei heb ik de deur van mijn appartement achter me gesloten en moest ik jammer genoeg afscheid nemen van Kaprun en de bergen. Het was nog een hels karwei om alles mee naar Nederland te krijgen, in de afgelopen maanden heb ik blijkbaar nog genoeg aangeschaft zoals 4 paar schoenen, skiset, etc.

Nu ik al een tijdje terug in Nederland ben, mis ik de bergen. De gemakkelijkheid om even te kunnen skiën of boarden. Verder hebben Stefan en ik elkaar niet meer gezien in Nederland, maar aangezien ik super nieuws heb, had ik er toch geen tijd voor gehad.

6 juni heb ik namelijk mijn sollicitatie gehad voor mijn Master studie in Tourism Destination Management en ben direct die dag aangenomen. Dit is een droom die uitkomt. Vanaf september ga ik 12 maanden studeren, waarvan ik 3 maanden in Australië en in 2 landen in Azië zal gaan studeren. Tourism Destination Management is een internationale master wat betekent dat studenten van over de hele wereld deze studie in Breda kunnen komen volgen. Zoals het er nu uitziet komen 15 verschillende nationaliteiten deze studie volgen. Wat dan wel weer erg kicken is. Ik zal dus mijn gehele studie in het Engels volgen en ook mijn rapporten in het Engels dienen te schrijven. Dit jaar is de selectie van studenten strenger geworden, aangezien NHTV Breda geen studenten wilt die net van school afkomen, maar studenten die al werkervaring in het toerisme hebben. Dus nu komt het mooi goed uit dat ik al op mijn 15^e bij Center Parcs ben begonnen. En wat ook echt super is dat ik vanaf 1 juli een kamer in Breda heb, bij mijn Limbo vriendinnetje Petra in huis.

Ik blijf jullie op de hoogte houden van al mijn avonturen, maar eerst vertrek ik zaterdag op vakantie met Lieneke naar Lanzarote om te leren surfen...

Super bedankt voor al jullie lieve en leuke reacties van de afgelopen maanden en ik hoop dat jullie mij blijven volgen :)

Ik wens jullie allemaal een super vette kicke zomer...