6 september eindelijk was daar die dag waar ik zo lang op gewacht heb. De dag waarom ik niet voor de zomerperiode in het buitenland ben gaan werken. Het was ook wel heel spannend om naar deze dag toe te leven, zometeen met 17 nationaliteiten samen, met allemaal verschilelnde normen en waarden, met in de hoop dat dat allemaal goed gaat. Met als gevolg hopelijk geen irritaties, maar juist dat je van elkaars cultuur leert.

Om 12:30 uur was het Moment Suprime daar. We werden welkom geheten door mevr. Wesley Put en dhr. Jos van der Sterren. Na de kennismaking werd direct de kans gepakt om een foto van deze unieke groep nationalitieten te maken:

De studenten komen uit: Bhutan, Oostenrijk, Griekenland, Taiwan, China, Romenië, India, Hongarije, Litouwen, Frankrijk, Bulgarije, België, Brazilië, Indonesië, Slowakije, Duitsland en Nederland (http://www.tourism-master.com/).

NHTV weet goed hoe je een introductie goed begint, namelijk met gratis drank in het centrum. Na een rondleiding met de bikerclub (alle TDM studenten die een fiets hadden) door Breda, konden we heerlijk drankjes nuttigen bij Miller Time in het centrum.

Het viel meteen op dat iedereen heel erg open was en iedereen wilde elkaar leren kennen, tot soms diepe gevoelige onderwerpen aan toe. Wat wel heel grappig was, was datiedereen onder de indruk was van mijn tattoo.

Jammer genoeg begon woensdag het echte studentenleven met direct om 8:30 uur college. Leer kennis maken met de mediatheek van NHTV, met als gevolg dat we in een aantal uurtjes een hele research gedaan moesten hebben. Pff dat was wel even afzien, zelfs een klein beetje stress te vinden. Uiteindelijk viel het gelukkig allemaal heel erg mee en zijn we 's avonds een biertje gaan drinken in de stad. Je bent namelijk maar één keer jong en die tijd moet je nou eenmaal zolang mogelijk uitrekken.

We zouden eigenlijk naar de internationale avond van de Walkabout gaan, maar na mijn vriendin Chantal van Kempen tegen te zijn gekomen, die ik al zeker een jaar niet meer gezien had en aangezien zij in Utrecht studeert ,ook helemaal niet verwacht had om haar in Breda tegen te komen. De groep Wout Neckermann, Niklas Bierbaum, Raluca Paris en Gladys Hsu waren het erover eens, ze wilden wel eens een kroegentocht meemaken. Dus shirtjes aan en de gezelligheid opzoeken. Super veel oude kennissen kwam ik bij de kroegentocht tegen van de tijd dat ik nog Straffe Hendrik lid was. Echt super gezellig om iedereen weer te zien en te spreken. Gladys komt Taiwan en was werkelijk een magneet voor alle mannen die aanwezig waren. Iedereen schrijft op elkaars tshirt bij een Straffe kroegentocht. Gladys was zo lief om in het Chinees, I love Holland op mijn shirt te schrijven. Chantal nam de eer om mijn kroegentocht tshirt wat op te pimpen en er stukken vanaf te knippen. Ik was er helemaal klaar voor. Na de tweede kroeg zijn we nog even gaan kijken in de Walkabout waar het internationale feest aan de gang was. Super druk, maar erg gezellig. Langzamerhand begonnen mijn medestudenten af te druppelen, Raluca, Niklas en Gladys, waarna vervolgens Wout en ik nog eens naar de laatste kroeg zijn gegaan om het laatste pintje daar te nuttigen.

Donderdag was ik weer fris en fruitig aanwezig bij wederom een uitleg over het zoeken van artikelen in de mediatheek. Het individuele onderzoek viel jammer genoeg uit, waardoor we een paar uur tussenuur hadden. Heel erg jammer ja, NOT. Malte, ook wel Mike genoemd (aangezien bijna niemand zijn naam kan uitspreken) ging naar de Ikea om een hotdog te eten. Dat laat ik vanzelfsprekend niet aan mijn neus voorbij gaan. Dus Malte, Kerstin, ik en de Frenchies Miriam en Ceriel gingen nog ff shoppen in de Ikea. Een dekbed van maar € 3,99 kon ik toch echt niet aan mijn neus voorbij laten gaan. Kerstin en de Frenchies kochten genoeg Ikea producten om de Volkswagen Beetle compleet vol te proppen. Sorry, ik heb in het beginstuk gelogen besef ik me nu, dat was niet het echte studentenleven, maar biertjes/wijntjes/etc nuttigen in de stad en in tussenuren naar de Ikea gaan is pas het echte studentenleven! Sorry voor de verwarring :)

Bij de interculturele sessie was ik natuurlijk de lul. Samen met vijf anderen moest ik een expert spelen in Derbia op het gebied van het bouwen van papieren torens. Aangezien je wel wat van Master studenten mag verwachten, gingen we er diep op in hoe je met papier, schaar en liniaal een goede toren kon bouwen, waarbij je ook alleen nog maar papierbanen mocht gebruiken van 4 cm. Uiteindelijk hadden we het helemaal uitgevogeld en mochten de twee jongens op vooronderzoek uit naar het lokaal. Hun spionagewerk bracht alleen nog maar meer verwarring. De bewoners van Derbia zouden continue op elkaars schouder gekust hebben. Dus toen hadden we helemaal geen idee meer wat we konden verwachten en hoe we de bewoners moesten gaan leren om een papieren toren te bouwen. Naar de klas toe lopend, lieten de andere experts mij lekker voorop lopen en in het lokaal aangekomen lieten ze het aan mij over om de bewoners van Derbia toe te spreken. Ik stond m'n mannetje wel en sprak het volk toe, gaf papier uit die ze niet wilden aannemen, bij de uitleg kreeg ik opeens van Derbia bewoner Wout een kus op mn schouder. Voordat we nog maar het hele principe van het bouwen van een papieren toren konden uitleggen, liet de docent ons stoppen en vroeg naar onze bevindingen. Wij vonden het natuurlijk maar heel apart en konden absoluut niet de spijker op z'n kop slaan voor wat er in het lokaal aan de hand was. De bewoners van Derbia wisten blijkbaar heel goed wat papier, een schaar en een liniaal waren en wat je ermee moest doen. Zij nemen absoluut geen hand van iemand aan, dat was not done. Daar was één van de experts al snel achter gekomen. Derbians groeten elkaar door de ander op de tegenovergestelde schouder te kussen. Mannen en vrouwen van Derbia mogen niet in dezelfde ruimte van elkaar werken met papier, een schaar of een liniaal. Pfff wie heeft dit ooit kunnen verzinnen. Wij, de experts kregen de moeilijke opdracht, maar het gaf wel duidelijk aan hoe belangrijk het is om op een bestemming de cultuur en de gewoontes te kennen.

Na de sessie gingen we met alle Masteropleidingen studenten heerlijk bbq-en en drankjes nuttigen in de kantine van de school. De gezelligheid werd vervolgens vanzelfsprekend voortgezet en wel bij Niklas studentenhuis. Waar in de woonkamer echt alleen maar een geluidsysteem stond. Heerlijk op het tapijt zitten, en dit is geen grapje. Ik vind dat soms echt heerlijk, ook al zullen dat weinig mensen van mij kunnen geloven. Na het spel I have never gespeeld te hebben, zijn we nog naar het Schoolstraatfeest gegaan in het centrum. Wat hebben we gelachen, deze avond. Ik kwam mijn schatjes Roy, Yoeri en Wesley nog tegen en ben doorgezakt met Yoeri en Wesley in de Nachtwacht. Uiteindelijk was ik om 4 uur 's ochtends thuis en een paar uur later zat ik alweer in de bus naar Amsterdam. In Amsterdam kregen we een rondleiding naar de Wallen, homomonument en het huis van Anne Frank. Na de rondleiding zijn we met onze groep heerlijk een lunch gaan nuttigen bij horecagelegenheid Winkel. We mochten toch op de kosten van NHTV € 10,- per persoon spenderen en dat is ons goed gelukt. Met z'n 10-nen hebben we voor € 101,50 genuttigd. Na de lunch gingen Annick, Kerstin en Mary-Alice naar de film en ben ik vervolgens met de overigen terug naar de wallen gegaan. Op de wallen hebben we nog even de zwanen gevoerd en nadat we er achter waren dat we toch wel heel moe waren, zijn we toch maar met de bus terug naar Breda gegaan in plaats van uitgaan in Amsterdam, zoals eigenlijk het plan was...