Keuzes maken in het leven...
Hej, daar ben ik alweer met een nieuw verhaaltje.
Afgelopen donderdag heb ik eens lekker gekookt voor mijn collega's Eveline, Anna en mijn appartementgenoot Ralph. Als hoofdgerecht heb ik een Nederlandse preischotel gemaakt. Hier in Oostenrijk kennen ze nog geen aardappelschijfjes. Dus ik moest nog echt eerst de aardappels schillen, snijden en voorkoken. Preischotel kan natuurlijk niet zonder geraspte kaas en gelukkig kennen ze dat dan weer wel. M'n collega Anna was helemaal gelukkig want ik had blijkbaar geraspte Bergkäse gekocht. Nou, ik maakte die zak open en de stank kwam me tegemoet, niet meer normaal. Anna begon al uit de zak te smullen, dus ik ook maar snel ff proeven en eerlijk gezegd de Bergkäse smaakte erg goed. Enige nadeel was dat het hele appartement vervolgens naar Bergkäse rook. Preischotel lekker de oven in gedaan. Als voorgerecht heb ik een zeer simpele groenten-lettertjessoep gemaakt. Zoals jullie misschien al kunnen raden kennen ze hier ook nog geen voorgesneden soepgroenten, dus moest ik ook nog echt alles zelf gaan snijden. Ralph had gezegd dat hij ook graag mee wilde eten, zolang het eetbaar was, maar hij was nog niet thuis. Dus ik hem voor de grap een sms sturen: 'Honey are you coming home for dinner
Hier in Oostenrijk vieren ze Kerst eigenlijk alleen op 24 december. Ik was bij Anna en haar huisgenoten Norman en René (beide snowboardleraar and way to old) uitgenodigd om daar te komen eten. Ze hadden groots voor een gourmet ingeslagen. We hadden aardappels, 2 verschillende soorten kaas, salade, parmaham, stokbrood, kip, kalkoen, verschillende soorten worstjes, ei en van alles en nog wat. Eten was super lekker en het gezelschap was echt top. Robert (bijnaam Moes), kamergenoot (en skileraar) van Norman en René at niet mee, maar bij de hemelse modder kwam hij toch ff kijken. Anna en ik zaten helemaal vol van het gourmetten, maar wilde toch proberen of onze hemelse modder gelukt was. Beide namen we 2 eetlepels, en gelukkig was de hemelse modder een mooie mousse geworden. De mousse smaakte erg lekker maar aan 2 eetlepels had ik ook echt genoeg. De mannen namen wat meer en Robert heeft geloof ik uiteindelijk de halve schaal leeg gegeten. En dan moet je je indenken dat Anna en ik mousse hadden gemaakt voor 8 personen, pfff. Na het diner was ik de enige die nog een bar wilde induiken, dus ben ik terug gelopen naar het dorp, naar Kitsch & Bitter. Even met de andere gebeld en die zouden ook direct komen. In Kitsch & Bitter kwam ik plan A tegen, maar gelukkig kwamen Eveline, Marieke, Karl, Thijs en Yandi na 2 minuten ook binnenlopen. Lekker een paar biertjes gedronken. Yandi heeft een vriendin in Nederland, dus ik zei tegen hem: 'Yandi, alleen kijken hé naar de vrouwen', waarop hij weer zei: 'Ja ja, kijken, kijken, niet kopen'. Nog even met Plan A gesproken, daar gaat dus echt niks meer mee gebeuren, maar hij vroeg me nog wel of ik plannen met andere mannen had. Op een gegeven moment, volgens mij rond 00:00 uur was ik helemaal kapot en wilde ik naar huis gaan, maar dat mocht van Thijs en Yandi niet. Ik moest persé van hun nog een biertje drinken, die Thijs vervolgens ging halen. Van dat biertje werd ik eigenlijk wel weer wakker. Vervolgens vroeg Yandi, die een vriendin in NL heeft om een lapdance. Niet gedaan uiteraard. Later kneep hij me nog 2x in m'n kont, dus 1x kon ik 't echt niet laten om terug te knijpen. Gisteren 26 december wilde Yandi een etensbon bij mij kopen, dus ik gaf hem wisselgeld terug, gooit hij opeens een muntje in m'n bh. Die jongen is wel erg op mij gericht, hoewel hij een vriendin heeft. Nu heb ik me lekker wijs voorgenomen, dat Plan A, Thijs (was Plan B, maar niks mee gedaan) en Yandi gewoon lekker vrienden van me zijn en niks meer. Dus ik heb wederom een nieuw plan nodig...
Wat ik trouwens nog niet verteld heb, is dat we hier een soort huiskat hebben, Spoednick genaamd. De kat van de eigenaar van het pension komt hier bijna elke ochtend en avond aan de deur krassen dat hij naar binnen wilt. Het is een leuk beessie, behalve dan dat hij de neiging heeft om te krabben en te bijten en als hij binnen is krijg ej ‘m bijna niet meer weg. Ik heb ‘m een keer weg proberen te krijgen, maar toen begon hij mij te krabben, dus liet ik ‘m nog maar even liggen. Bij de 2e poging kreeg ik ‘m gelukkig uit de stoel zonder gekrabd te worden, maar bleef ie vervolgens op de grond liggen en begon hij zichzelf schoon te likken. Ik heb toen de balkondeur opengezet en hem zo met de zijkant van m'n voet naar buiten geschoven ha ha (= begane grond, dus niet zielig). Verder toen Plan A een keer bleef slapen en ik ff snel naar de wc ging, was ie op mijn bed gaan liggen bij Plan A. Vervolgens kreeg ik ‘m wel van m'n bed, maar niet uit m'n kamer zonder gebeten te worden. Dus ik naar Ralph, Ralph haal die kat uit m'n kamer. Ralph kei hard lachen om de ironie. Ikke nog een keer, Ralph bitte halt die Katze aus meinem Zimmer. Hij weer kei hard lachen. Nou gelukkig was het plan A gelukt om hem uit m'n kamer te krijgen, want Spoednick kwam toen de woonkamer bij mij en Ralph binnen gelopen. Eindelijk kon ik veilig naar m'n bedje.
Ralph is wel een toffe gozer, ik had verteld dat Plan A niet meer over de vloer zou komen, maakt Ralph een streepje in een keukenkastje, zo van 1 gehad, er kunnen nog een hoop streepjes bijkomen ha ha.
Voor een foto van onze huiskat Spoednick, kijk even bij de foto's.
Waar ik eigenlijk dit verhaal voor gestart ben, is dat ik keuzes moet gaan maken. Eerlijk gezegd bevalt het me hier zo goed, dat ik me niet kan indenken om hier niet meer te zijn. Ik ben zeer dankbaar voor de familie en vrienden die ik heb, maar toch lijkt het net zoals bij Mallorca of ik een hele familie er bij gekregen heb. Okay, ik wil hier niet in de zomer zijn, omdat iedereen dan eigenlijk weer terug naar z'n eigen land en familie is. Maar ik ben al zeer zeker aan het nadenken over een tweede seizoen. Mijn originele doel was om in september te starten met de Master Tourism Destination Management en daarbij 13 weken in Azië te wonen en te studeren. Deze studie is echter zo duur, alleen al € 8.500 aan collegegeld, dat ik nog niet 100% weet of dat echt is wat ik wil, of ik het niveau aankan en of het wel zin heeft om de studie te gaan doen, als ik er later misschien niks mee ga doen. Ik kan niet wachten om een vrije dag te hebben en dan m'n kwaliteiten op de ski's uit te proberen. Nu is er van 16 t/m 25 april een cursus Ski-Lehrer Anwärter, die ik dolgraag zou gaan volgen. Deze cursus kost zo'n € 950, maar aangezien ik toch al accommodatie en een skipas heb, verwachten m'n collega's dat ik maar ongeveer € 350 hoef te betalen. Het lijkt me echt super om volgende winter een combinatie te kunnen doen van skiles geven en skilessen verkopen. Ik kan namelijk niet alleen maar in een kantoor zitten, dan komt de drang om even lekker naar buiten te gaan en een run op een piste te maken. Als oplossing heb ik nu m'n snowboardspullen en -kleding in m'n kantoor gelegd, zodat wanneer het stil is ik ff snel een afdaling kan maken.
Vorige week toen ik in de Lounge, Kinderland aan het werk was, zag ik een kindje in de sneeuw liggen en niemand ernaar omkijken. Na een tijdje ben ik erop afgestapt en bleek dat het jongetje (Jakob, 3 jaar, Duits) bij Gisi in de skiles hoorde, maar dat hij geen zin had om te skiën. Dus ik begon een beetje tegen ‘m te praten. Hij wilde niet mee naar binnen, alleen maar mamma. Dus uiteindelijk ben ik weer terug naar mijn winkeltje gegaan. Toen ik binnen was ging ie bijna meteen op z'n knietjes zitten en toch maar eens kijken wat Gisi met een Engels meisje aan het doen was en ja hoor daarna deed ie gewoon de les mee. Op een gegeven moment moest hij even bij mij in de Lounge zitten, dus ik hem verteld hoe goed ie wel niet was en hoe cool het was dat hij kon skiën. Bij het lunchen was ik lekker bij de kinderen gaan zitten en ik heb hem net wat extra aandacht gegeven. Hij vond het geweldig en praatte volluit tegen mij. Een paar dagen later was hij in Skidome 1 (hoofdkantoor) aan het spelen, direct toen hij mij zag kwam hij op me afgelopen om hoi te zeggen. Geweldige ervaring met een kind die geen zin had om te skiën, die later zo idolaat van mij werd.
Het enige probleem is dat deze Anwärter cursus met de Paasvakantie gegeven wordt. Dus ik hoop dat ik hem kan volgen ivm dat iemand anders dan op mijn werkplek moet zitten. Het lijkt mij dat het een pluspunt op mijn CV zou zijn, wanneer ik wederom zou gaan solliciteren om als docent Toerisme aan de slag te gaan.
Gisteravond ben ik met mijn collega's Anna en Christa pizza gaan eten en bier drinken bij Paletti. Op een gegeven moment kwamen er steeds meer ski- en snowboardleraren van Oberschneider binnen en werd het een hele gezellige avond. Christa wilde persé 'I have never' spelen, waarbij je bijvoorbeeld zegt: 'I have never stolen anything' en als je het dan wel hebt gedaan, dan moet je dus drinken. Foto van Christa en mij staat bij de foto's.
Ik zal proberen om binnenkort foto's van alle personen die ik genoemd heb op deze website te zetten.
Ik heb trouwens van het nummer 'Nein Mann' een andere versie gemaakt, namelijk 'Nein Mann, ich möchte noch nicht arbeiten. Ich möchte noch ein bisschen schlafen...'
Dus vanavond maar knus naar jullie warme nestjes en denk erom oogjes dicht en snaveltjes toe. Slaap lekker
Ciao
A little bit of a juicy story...
Als eerste wil ik jullie graag bedanken voor het volgen van mijn avonturen, maar vooral voor alle leuke reacties op deze site.
Wat ik nog niet verteld heb is dat ik op m'n eerste avond hier een jongen heb leren kennen. En zoals ik al tegen m'ncollega's op het werk zei: ik wil niet alleen de blonde snowboardleraren maar ook diegene met bruine haren.Ik had blijkbaar een goed inzicht, want deze jongen heeft bruin haar. Mamma en pappa nu even ogen dicht en 2x naar beneden scrollen en dan verder lezen
Zoals jullie zelf wel al kunnen bedenken heb ik deze jongen een paar dagen later mee naar huis genomen. Hij is erg jong, 20 namelijk en een verdomd goede snowboarder, maar uiteindelijk is het alweer voorbij en kan ik het dus wel posten in de hoop dat hij mijn site niet bijhoudt
Verder is het aantal mannen hier hoger danvrouwen en daar heb ik helemaal geen problemen mee. Best wel gezellig al die aandacht...
O ja, ik heb vorige week in de Lounge, Kinderland gewerkt omdat Anna een vrije dag had. In de ochtend was het nog rustig en aangezien ik nog steeds het liefste bezig blijf, ben ik lekkerin m'n rokje wijdbeens met een hakkelhet ijs gaan wegslaan. Wijdbeens zodat ik niet m'n voeten zou raken. Tijdens het hakken begon er een man een praatje met me te maken. Zijn zoon had snowboardles bij de concurrent Schermer. Hij vertelde dat z'n zoon geen helm op wilde. Ik moest natuurlijk direct aan m'n val denken waarbij ik niet normaal hard op m'n achterhoofd ben gevallen en THANK GOD een helm droeg, anders had ik echt in het ziekenhuis gelegen. Dus ik mijn ervaring gedeelt met die vader en mijn motto: Liever niet stoer en een helm op, dan stoer en dood zijn... Later heb ik die zoon geadviseerd wanneer hij de berg op zou gaan om echt een helm te dragen. Mijn motto lekker zo zwart-wit verteld en meteen vond de zoon het niet meer erg om een helm te moeten dragen. Natuurlijk even uitgelegd waar onze shop was, zodat Skidome aan de klant van Schermer ook nog geld kon verdienen.
Zoonlief ging verder boarden en ik stond dus lekker te beppen met die vader. Ik dacht dat die vader een skiër was dus ik hem alle bergen uitgelegd en hoe hij er zou kunnen komen. Per ongeluk laten vallen dat ik normaal gesproken in Alpincenter (2500m hoogte) werk. Dus hij vroeg hoe hij daar zou kunnen komen.Later vertelde die man dat hij alleen met z'n zoon op vakantie was, dat hij helemaal niet van skiën houdt en dat hij na mijn pauze nog even verder komt babbelen. Dus ik had echt iets van shittt, ik heb teveel verteld.Ikke dusmet de andere kantoormeiden lachen dat ik een fan had en inderdaad 's middags kwam hij weer langs om verder te praten. De volgende dag dat ik weer in het Alpincenter (zie foto's) aan het werk was, was ik echt bang dat hij echt langs zou komen om verder te praten. De hele dag zat er een skileraar bij mij in het kantoor en heb ik 'm gelukkig niet gezien. Afgelopen zaterdag ging ik lekker baantjes trekken bij de Tauern Spa en toen ik in het 36 graden bad lekker aan de zijkant hing herkende ik opeens die zoon. Hing die vader gewoon op 1 meter afstand van mij aan de rand van het bad.Ik dacht echt a. ik heb geen zin dat die man mij ziet in m'n zwemkleding en b. ik heb geen zin in een gesprek, dus ik keek extra de andere kant op en op een gegeven moment ben ik maar weg gezwommen. Volgens mij heeft hij mij niet gezien.
Verder wat wel interessant is om te weten, dat wij als kantoordames werken met plannen. De eerste jongen waar ik mee omgegaan ben is dus plan A (zie foto's) en nu is het dus tijd voor een plan B voor mij.Op deze manierheeft elke kantoordame een eigen plan. Iedereen begint in het seizoen met A en zo loopt het op. Soms zijn er nog speciale benamingen zoals die man die elke keer met mij kwam praten, zijn bijnaam is de fan man en een collega had net op tijd haar verstand terug gekregen en heeft het niet doorgezet met die jongen, dus zijn bijnaam (die ik verzonnen heb) is plan exit.
Als jullie nog meer willen weten wat ik per dag doe, kijk dan ook eens op mijn facebook: nl-nl.facebook.com/.../Mariska-Kleintjens/100001014930007
Aangezien het nog niet heel druk op mijn werkplek is, heb ik bijna de hele dag facebook openstaan. Bijna alle leraren houden hun facebook bij en zetten er foto's en opmerkingen op, en iedereen reageert weer op elkaars opmerkingen, dus dat is wel lachen.
Vanavond zijn we uitgenodigd om naar de Tauern Spa te komen, dus dat gaat vast ook wel gezellig worden...
Ik wil iedereen alvast een hele fijne Kerst wensen en een heel gelukkig en gezond 2011. Aangezien ik nog steeds als een arme student leef en de TNT continue staakt, heb ik bij mijn foto's een Kerstkaartje voor iedereen gezet. Pap print m'n Kerstkaart ajb 2x uit en geef één aan oma en stuur er één naar opa, thanks.
Het hoogseizoen gaat nu beginnen en ik weet nog niet wanneer ik weer iets interessants mee maak, dus ik weet nog niet wanneer ik weer tijd en interessante stof heb om een berichtje te kunnen plaatsen.
Dikkexuz Mariska
-24 graden...
Jihhh ik heb m'n eerste vrije dag gehad. Het nadeel alleen is dat ik nu misschien wel drie weken aan één stuk moet werken in verband met het hoogseizoen.
Ik ben vanmorgen heerlijk de gletscher opgegaan, 4x achter elkaar met -21 graden de Gratbahn gesnowboard. Ging super lekker, mn houding bij het snowboarden was 10x beter en 10x relaxter. Ik moet nog wel echt werken aan het draaien naar de berg toe. Alleen bij de 4e afdaling ben ik kei hard op m'n plaat gegaan, oftewel met m'n achterhoofd kei hard op de sneeuw geklapt. Gelukkig zag ik geen sterretjes en heb ik de afdaling verder afgemaakt.
Na de lunchben ik nogmaals de Gratbahnafgedaalt waar het inmiddels -24 graden was en daarna heb ik voor het eerste de rode Langwiedpiste afgedaalt, maar die ging echt nog nie lekker.
Jammer genoeg heb ik geen foto's van vandaag.
In m'n appartementje heb ik heerlijk een warm bad genomen en daarna moest ik naar een meeting voor allewinkelmedewerkers van Oberschneider.
Omdatmijn collega Anna morgen een vrije dag heeft, sta ik op haar plaats in de Lounge in het Kinderland en 's avonds hebben we een diner in een 4-sterren hotel met alle kantoormensen van Oberschneider.
Maarnu eerst even lekker slapen...
Ciao
Liebe Grüssen aus Kaprun
Woensdag 8 december
Gisteren ben ik toch maar niet meer gaan aprés skiën. Ik heb echter wel lekker gechillt in m'n appartement. Vanmorgen à la 07:30 uur werd ik gewekt door een krakende deur, maar ik kon echter niks zien. Hoor ik even later Ralph m'n huisgenoot m'n naam zeggen en vragen of ik de kat heb gezien. Kijk ik van m'n bed naar beneden zit de kat Spoetnik opeens naast m'n bed. Ik had er alleen echt geen zin in dat hij recht in m'n gezicht zou springen, dus ik heb me lekker omgedraaid en dat had t gewenste effect dat hij m'n kamer verliet.
Wederom rond 10:00 uur ben ik eens een keer rustig opgestaan, aangekleed, ontbeten en naar de skibus gelopen. Woensdag was ik bij het snowboarden best hard gevallen, waarbij mn enkel omsloeg en dat doorklapte naar m'n knie. Woensdagnacht nog de hele nacht last gehad van m'n knie, waarschijnlijk toch m'n kniebanden flink opgerekt.
Boven op de berg heeft Tom (NL) aangeboden om mij snowboardles gegeven. Op een gegeven moment gingen we van een piste af waarbij de sleeplift door de piste heen ging. Ik moest direct aan Mario Bros denken, waarbij je in dit geval de mensen aan de sleeplift moest zien te ontwijken. Bij de eerste keer dat ik de sleeplift nam, lag ik na een paar meter weer in de sneeuw. Bij de tweede keer heb ik het wonder boven wonder gered om zonder te vallen op de bovenste piste te komen. Snowboarden ging best wel lekker, maar de zijkanten van m'n board zijn blijkbaar niet genoeg geslepen, waardoor ik op ijs gewoon door blijf glijden.
's Avonds ben ik nog ff wezen aprés skiën bij Paletti. Ully en Kathy gingen eigenlijk net naar huis toen ik kwam, maar Eveline bleef nog even gezellig kletsen. Echter toen Eveline en ik net naar buiten wilden lopen, stonden John en Martin opeens voor onze neus. Eveline moest echt naar huis om voor haar kat Puma te zorgen, dus ben ik nog maar ff gebleven. Hartinfarct Mike (vertel ik later nog wel een keer) kwam ook nog even een drankje doen. Een paar uurtjes later ben ik toch maar terug gegaan naar mijn appartement. Volgens John was zijn appartement heel dichtbij mijn appartement en wilde hij dus met mij mee naar huis lopen. Al een hint gegeven dat het echt veiliger was om alleen naar huis te lopen, maar volgens mij wilde hij het echt niet begrijpen. Na een heerlijke douche ben ik eens lekker m'n bedje ingekropen.
Donderdag 9 december
Donderdag 9 december: Vanmorgen was de dag dat ik hier voor het eerst om 07:00 uur moest opstaan. Pfff, ik ben zekerst te weten een nachtdier. Anna heeft mij ingewerkt binnen het Alpincenter. Het is niet erg moeilijk, maar je moet wel creatief zijn qua wat je de gasten het beste kunt aanraden en op welke manier je de meeste boekingen binnenkrijgt.
Vanaaf nog even naar Paletti geweest, pizza gegeten en biertjes gedronken onder het genot van live-muziek van Pat (zie kopje foto's).
Vrijdag 10 december
Door de razende wind en sneeuwval waren alle pistes gesloten, behalve de Lanngwiedbahn. Dit betekende dat er geen ‘fuck' te doen was. Lekker vroeg hebben we, Anna en ik, het kantoor gesloten en hebben we de gletscherlift naar beneden genomen. O ja, ik heb jullie mijn beste grap in de wereld volgens mij nog niet verteld: ik heb last van hoogtevrees en nu mag ik elke dag 2 gletscherliften naar boven nemen en wederom aan het eind van de dag 2 naar beneden. Gelukkig gaat het goed, ik durf al naar buiten te kijken, maar liever niet teveel naar het hoogteverschil.
Zaterdag 11 december
Anna is vandaag begonnen op de Lechnerberg in het kinderland en ben ik dus voor het eerst alleen aan het werk gegaan. ‘Werken'is eigenlijk in de vorige zin een te groot woord, voor wat ik vandaag heb gedaan; à la documenten uittypen, 2 gasten te woord staan die aan de verkeerde balie kwamen, Facebook bijhouden en dat was het zo ongeveer. Gelukkig mocht ik eerder naar beneden komen. Vanaaf hebben we een ladies night @ Paletti's, dus ik ga zo even eten en mezelf klaar maken, want hier begint alles veel vroeger dan in Nederland.
Voor de mensen die me een kaartje willen sturen, is het slimmer om deze naar mijn werkadres te sturen, namelijk:
SkiDome Oberschneider/Mariska Kleintjens
Nikolaus-Gassner-Straße 21
A-5710 Kaprun
Austria
Ik heb trouwens m'n Nederlandse telefoon uitstaan, het makkelijkste om mij te bereiken is door op deze site een berichtje te plaatsen of me eventjes een e-mailtje te sturen.
Ik heb het super naar mijn zin, het appartement is geweldig en ik heb al superveel aardige mensen leren kennen.
Dikke XUZ Mariska
Welcome in Kaprun...
Sowww zondag flink ruzie gehad met mijn extreem grote koffer die toch niet zo extreem groot bleek te zijn. Afscheid moeten nemen van mijn allergrootste schat; Sem, en om 01:00 uur 's nachts heb ik het mooie pittoreske Afferden verlaten. Na een uurtje geslapen te hebben en wat gekibbel over welke signing we moesten volgen voor de parkeerplaats, zijn we (we = pap, mam, Herman & ik) aangekomen op Köln/Bonn Airport.
Aangekomen bij de gate waren ze de vliegtuigen aan het de-icen en heb ik nog een uurtje een uiltje geknapt. Tip: gebruik je handbagage als kussen en leg daar je jas op met fleece gevoerde muts; slaapgarantie verzekerd. Ik heb heel raar geen paspoortcontrole gehad, hoewel normaal iedereen de ruimte moet verlaten, passen controleren en je dan pas wederom in de ruimte magkomen om te gaan boarden. Wellicht hebben ze mij laten slapen???
In het vliegtuig ben ik direct in slaap gevallen. Om 07:45 uur vroeg ik me af waarom we nogsteeds aan de grond stonden. Na een tijdje voelde ik het vliegtuig bewegen en bleek dat de sneeuw die ik onder het vliegtuig had gezien,witte wolken bleken te zijn
Ietsje later dan gepland kwamen we aanin Salzburg en mijn zware bagage kwam mooi als eerste van de band af. De bus naar Zell am See sloot mooi aan en vanzelfsprekend heb ik daar nog een uiltje in geknapt. Eveline (medewerker kantoor Skidome) is me op komen halen in Zell am See en heeft me direct naar m'n appartement gebracht. Het appartement is echt groot en relaxt. Blijkbaar was het appartement van de eigenaar van het pension, maar zij zijn naar de overkant van de straat verhuist, so lucky me.
Enige rare aan het appartement is dat boven de tegels in de badkamer een jungle met papegaaien is geschilderd en in het toilet een onderwaterwereld
Na mijn bagage gedumpt te hebben, zijn Eveline en ik naar de bank geweest om een rekening voor me te openen en daarna naar de Aldi in Schüttdorf inkopen gedaan. Bij terugkomst in het appartement ben ik maar eens mijn spullen en boodschappen gaan uitpakken en ben er direct achter gekomen dat ik te weinig normale broeken bij me heb. Na het uitpakken ben ik mijn lift seizoenspas af gaan halen, die bijna 300 euro kost, maar lekker gratis voor mij is. Voor de verandering ben ik wederom een uiltje gaan knappen en ditmaal zelfs op mijn bedje.
Na mijn powernapje, ben ik maar eens eten gaan klaar maken en heel belangrijk gaan aprés skiën in Pavillion. Direct een hoop skileraren leren kennen en uiteindelijk als één van de laatste rond 00:30 uur Pavillion verlaten. Het voelde echt aan als 04:00 uur 's nachts in Nederland.
Vanmorgen (dinsdag 7 december) ben ik lekker langzaam iets over 10nen opgestaan, ontbeten en me klaar gaan maken om te gaan snowboarden. Vervolgens heb ik de bus genomen naar de skilift en ben ik eens een kijkje gaan nemen waar ik kom te werken. Waar ik kom te werken is blijkbaar alleen verkoop van ski- en snowboardlessen, dus best wel rustig. Vanaf 18 december zou ik beginnen met werken, maar dit wordt waarschijnlijk nu toch vroeger.
Ik heb al direct gratis snowboardles gehad van Martin (NL) en John (EN), maar na 2 tracks waren m'n voeten echt dood, omdat ze nog niet gewend zijn aan m'n schoenen. Morgen ga ik,denk ik, opnieuw proberen om mooie bochtjes te maken.
Op dit moment komt er geen tweede persoon bij mij op de kamer te liggen en eerlijk gezegd ben ik daar ook wel heel erg blij mee. Het is toch wel fijn om een beetje privé te hebben en m'n huur is dan vanplaats 250 euro p.p., 350 euro. Wat echt heel netjes is aangezien mijn appartement echt in het centrum gelegen is en collega's die veel kleiner wonen 500 euro per maand betalen en meer buiten het centrum zitten.
Sowww ik ga denk ik maar zo eens douchen, eten en dan nog maar eens nu het nog kan aprés skiën bij Paletti.
Enjoy life...
En dan is het bijna zover...
Nog 14 nachtjes slapen en dan vertrek ik naar Oostenrijk.
Ik kom in een appartement te wonen in Pension Eichkatzerl in Kaprun, samen met Ralph (Duits) en Angelika (Zweeds).
Gisteren m'n skikwaliteiten en mijn nieuwe Roxy Underwater Snowboard uitgeprobeerd. Skiën heb ik nogsteeds onder de knie en wat glijdt mijn boardje toch lekker door die sneeuw heen. Echt even genieten, maar natuurlijk begint het echte genieten pas in Oostenrijk.
Zaterdag 4 december (overdag voor familie en 's avonds voor de jongeren) vier ik graag nog met iedereen dat ik in oktober oud ben geworden, ja alweer 25 jaar, in november geslaagd ben voor mijn Bachelor (HBO) en dat ik natuurlijk 6 december vertrek naar Kaprun, Oostenrijk. Eens even kijken of ik daar m'n geluk kan vinden...
Ik zou het heel erg leuk vinden als jullie berichtjes achterlaten op deze site. Vanzelfsprekend zou ik het nog leuker vinden als jullie eens een keer een kaartje zouden sturen, en wel naar:
Mariska Kleintjens
Dorfstrasse 10
A-5710 Kaprun
Let op: dat je een Europa postzegel (77 cent is nummer 1) erop plakt.
In de fotomap heb ik enige foto's bijgevoegd van het appartement.
Xuz Mariska
P.S. Heb je nog een leuke foto van ons samen mail me die vooral, want dan kan ik deze meenemen naar Oostenrijk
Geen extra fotoruimte cadeau geven, bitte...
Hej hej,
Thanks dad voor de extra fotoruimte. Wat jullie allemaal niet kunnen zien is dat ik 200 foto's gratis kan uploaden. Ik heb nu van m'n pa100 extra fotoruimte gekregen. Dus in totaal kan ik 300 foto's online zetten. Er staat nog maar 1 foto online, een luchtfoto van Kaprun, zodat jullie kunnen zien waar ik terecht kom. Op dit moment weet ik nog niet waar ik kom te wonen, zodra ik dit weet zal ik mijn adres (tijdelijk) op deze website zetten en ik zou het erg leuk vinden wanneer jullie mij eenkeer een kaartje zouden sturen.
Er komt nog een feestje aan, maar aangezien ik eerst moet afstuderen, moet ik nog even kijken wanneer ik een gaatje in mn agenda heb.
Dikke xuz Mariska
OhhBTW als je een leuke foto hebt waar ik bij op sta of gewoon van jezelf maildie dan ff door. Ik heb namelijk plastic fotohouders van de Xenos die ik met allerlei leuke foto's wil vullen endaarmee m'ncondo in Kaprun wil opfleuren...