A dream came true...
Zo, ik ben alweer een maand in Nederland en ik dacht het word eens tijd om mijn laatste belevenissen van Oostenrijk eens te vertellen.
Spoednick kwam ik eind maart een keer op straat tegen. Direct liep hij met me mee naar het pension toe, voor de deur van het appartement bleef hij maar staan draaien en hij snapte het niet helemaal toen ik de trap naar boven op liep. Ook al snapte hij het niet, hij was maar al te nieuwsgierig om me te volgen naar boven. Toen ik de deur van mijn studiootje open maakte, vertrouwde hij het nog niet helemaal en liep pas naar binnen, toen ik zelf de kamer binnenliep. Binnen gekomen ging hij al snel de hele kamer inspecteren. Wonder boven wonder sprong hij nog net niet op mijn bed. Toen ik wederom moest gaan, was het gelukkig dit keer geen hel om hem uit m'n kamer te krijgen, hij volgde me netjes naar beneden en ook al had ik ‘m al verteld dat ik verhuisd was naar boven, toch ging hij wederom voor de deur van het appartement staan. Hmm katten, moet ik toch zeggen dat honden veel slimmer van begrip zijn...
Vorige week heb ik twee dagen met Karl zijn volwassene gevorderden groep meegeskiet. Veel tips gekregen en ik was heel blij dat ik niet de slechtste van de groep was. Op de 2e dag hadden we een slalomrace, waarbij ik uiteindelijk 2e ben geworden, dus had de zilveren medaille gewonnen. Woehoe.
9 april ben ik voor de verandering weer eens verhuisd. Nu van de 2e verdieping naar het kelderappartement. Hier heb ik mijn eigen slaapkamer en deel ik de douche, badkamer en keuken met een skileraar van de skischool Schermer. Enige aparte is dat als je in de douche staat, de ander je door het glas kan zien staan, aangezien de douche niet afgeschermd is en voor het toilet moet je eerst drie treden op. Het gaat erom dat ik een plaats heb om te wonen.
Net voordat mijn skileraarcursus begon is Zuzana weer vanuit Slowakije terug gekomen. We zouden eigenlijk een biertje gaan drinken in de Europsport bar, maar uiteindelijk werd het een Slowaaks / Tsjechisch feestje op het balkon van pension Nicolusi. Het was erg gezellig en Radim deed me echt denken aan het stripboek ‘Waar is Wally?'.
De volgende dag ben ik met de Engelse schoolgroep van Zuzana mee gaan skiën. Echt een super leuke groep meiden, die het helemaal geweldig vonden om achteruit te skiën.
Als een alcoholist kwam ik de Intersport binnen lopen met aan beide kanten van m'n rugzak een fles witte wijn :) Na Zuzana en Martina opgehaald te hebben, hebben we heerlijk taco's bij mij thuis gegeten.
Op 15 april begon mijn Anwärter (skileraarcursus). Overdag moest ik nog gewoon werken. 's Ochtends toen ik in de bus ging zitten, verdraaide ik iets in mijn rug. In Skidome 2 vroeg ik aan Karl of hij mijn rug los wilde maken. Dat ging niet helemaal goed, want vervolgens lag ik languit op de vloer; flauw gevallen. Direct alle skileraren alert, voeten omhoog, jas onder mijn hoofd. Blijkbaar was ik met mijn hoofd op de vloer geland en had ik een erg dikke bult op mijn hoofd, wat ook een beetje kapot was. Wat dan weer handig was om op een berg te werken was, dat ze buiten gewoon sneeuw in een plastic zakje deden, zodat ik de bult kon koelen. Door mijn collega's werd ik weer met de gletsjertjet naar onder gestuurd, om naar de dokter te gaan. Door iedereen werd ik aangestaard op mijn weg naar de bus en vervolgens kwam de bus pas na 15 minuten ofzo. Bij de dokter werd ik a la minute geholpen, maar gelukkig hoefde ze het niet te hechten. Ik mocht niet meer gaan werken van de dokter, dus ben ik maar in bed gaan liggen en geprobeerd om een beetje te slapen.
's Avonds ben ik toch naar de opening van mijn Anwärter gegaan. Zelfs nog per fiets van Kaprun naar Bruck en terug.
De eerste en tweede dag van mijn Anwärter was ik echt de uren aan het aftellen. Ik was echt helemaal kapot, mijn energieniveau ging steeds van heel hoog naar heel laag en dat de hele dag door. Het was tevens verschrikkelijk warm en ik droeg mijn winterjas. Nadat ik vanaf de derde dag mijn softshell jack droeg ging het stukken beter. Hoewel de meeste elke dag meer moe werden, ging het met mij elke dag een stukje beter qua energielevel. Het waren echter wel zware dagen; vroeg opstaan, de hele dag skiën, daarna theorieles en dan 's avonds na het douchen ook nog eens de theorie voor de volgende dag voorbereiden. Vanaf het begin van de cursus had ik al het idee dat ik de cursus niet voor 100% zou halen, aangezien ik met allemaal Oostenrijkers in een cursus zat die allemaal al vanaf hun derde skiede. Mijn leraar Flo zei dat ik me van de groep als meest verbeterd had, met wel 30 punten. Uiteindelijk heb ik mijn theorie, Engels en doceren allemaal gehaald. Als enige als ik nog een vervolgopleiding met skiën zou willen doen, dan zou ik mijn eigen kunnen en school skiën met een paar punten dienen op te krikken. Maar het belangrijkste is, dat ik nu officieel als skileraar aan het werk mag. Ik zou dan ook dolgraag in de Kerstvakantie 2 weken terug gaan naar Kaprun om daar als skileraar te werken en al mijn fantastische collega's weer terug te zien.
Na mijn skileraarcursus heb ik nog 1 dag gewerkt voor de skischool en de laatste dagen heb ik uiteindelijk vrij gekregen. Ik ben toen heerlijk een dagje in Saalfelden gaan winkelen en op 30 april zijn pap en Tieny nog even langs gekomen. Mam en Peter kwamen 1 dag later en toen heb ik nog heerlijk 3 dagen met Peter geboard. Ik had wel even genoeg van al het skiën.
Op 6 mei heb ik de deur van mijn appartement achter me gesloten en moest ik jammer genoeg afscheid nemen van Kaprun en de bergen. Het was nog een hels karwei om alles mee naar Nederland te krijgen, in de afgelopen maanden heb ik blijkbaar nog genoeg aangeschaft zoals 4 paar schoenen, skiset, etc.
Nu ik al een tijdje terug in Nederland ben, mis ik de bergen. De gemakkelijkheid om even te kunnen skiën of boarden. Verder hebben Stefan en ik elkaar niet meer gezien in Nederland, maar aangezien ik super nieuws heb, had ik er toch geen tijd voor gehad.
6 juni heb ik namelijk mijn sollicitatie gehad voor mijn Master studie in Tourism Destination Management en ben direct die dag aangenomen. Dit is een droom die uitkomt. Vanaf september ga ik 12 maanden studeren, waarvan ik 3 maanden in Australië en in 2 landen in Azië zal gaan studeren. Tourism Destination Management is een internationale master wat betekent dat studenten van over de hele wereld deze studie in Breda kunnen komen volgen. Zoals het er nu uitziet komen 15 verschillende nationaliteiten deze studie volgen. Wat dan wel weer erg kicken is. Ik zal dus mijn gehele studie in het Engels volgen en ook mijn rapporten in het Engels dienen te schrijven. Dit jaar is de selectie van studenten strenger geworden, aangezien NHTV Breda geen studenten wilt die net van school afkomen, maar studenten die al werkervaring in het toerisme hebben. Dus nu komt het mooi goed uit dat ik al op mijn 15e bij Center Parcs ben begonnen. En wat ook echt super is dat ik vanaf 1 juli een kamer in Breda heb, bij mijn Limbo vriendinnetje Petra in huis.
Ik blijf jullie op de hoogte houden van al mijn avonturen, maar eerst vertrek ik zaterdag op vakantie met Lieneke naar Lanzarote om te leren surfen...
Super bedankt voor al jullie lieve en leuke reacties van de afgelopen maanden en ik hoop dat jullie mij blijven volgen :)
Ik wens jullie allemaal een super vette kicke zomer...
Dozen, inpakken en verhuizen maar. Eindelijk van die kerel af =)
Woensdag 16 maart
Na lang wachten was het eindelijk zover. Ik ging met Guggi skiën, zij zou namelijk naar mij kijken of de Head Icon 80.0 TT goede ski's voor mij zouden zijn en of de lengte van 1.64m zou passen. Ik was benieuwd wat we gingen doen, hmm we skiede richting Langwied. Zouden we de afslag Kristallbahn nemen of de rode piste van Langwied naar onder. Optie 2 werd het. Om te kijken of Atomic betere skischoenen voor mij zouden zijn, ging ik de Atomic Hawx 80 flex uitproberen, direct voelde ik al een drukpunt en het skiën ging ook nie zo lekker. Volgens mij een combinatie van slechte sneeuw, andere skischoenen en de druk om Guggi te laten zien dat ik geen compleet beginner meer was. Zoals eerder gezegd ging het skiën dus niet helemaal lekker. Ook had ik het idee dat ik de tips op de een of de andere manier niet echt kon omzetten in mijn skiën. Uiteindelijk onder aangekomen bij Langwied kreeg ik de beoordeling, deze ski's waren prima voor mij, geen kortere dan 1.64m nemen en geen verhuur ski kopen, maar direct nieuwe.
Aan het eind van de dag had ik 2 opties of gletscherjet 2 naar beneden nemen of Langwied. Eigenwijs als ik was dacht ik dat Langwied sneller zou zijn. Dus ik Langwied af, en ja sommige mensen kunnen het al raden 1 grote Buckelpiste. Pfff wat moest ik hard werken om veilig naar beneden te komen. Uiteindelijk ben ik 1x gevallen en kwam ik helemaal kapot in Skidome 2 bij Anna aan. Meteen even wat Dextro Energy tabletjes erin gegooid, skischoenen omgeruild en samen met Anna de gondel verder naar beneden genomen. Bij Maiskogel bahn uit de bus gestopt en heel stom de man van de lift stond al bij de deur en maakte de deur achter onze kont op slot. Boven aangekomen was Eveline er blijkbaar nog niet. Zien we de bus vanuit Kaprun aankomen, Eveline uitstappen, vervolgens zat de deur op slot en kon ze opeens niet meer met de gondel naar boven. De laatste gondel zou om 16:45 uur gaan, maar ging dus een kwartier te vroeg. Wij (Anna, Marieke, Casey, Courtney en ik) naar boven met de gondel, boven aangekomen kon de Hüttenrally beginnen. Direct de eerste bar in en verstandig als ik was, moest ik aan de cola om m'n suikerlevel wat omhoog te krikken. In de bar kwamen steeds meer mensen ons vergezellen van alle skischolen in Kaprun. En na enige tijd zijn we maar naar de volgende bar geskied/geboard. Daar heerlijk een goulaschsoep met een broodje genomen en wederom verder geskied naar de volgende bar, die vervolgens net dichtging en we niet meer naar binnen mochten, dus maar weer in mijn ski's gestapt en verder naar het dal geskied. Dit was de eerste keer dat ik de Maiskogel van de top naar beneden skiede en dan ook nog eens met sneeuw wat meer leek op een slush puppy. Verder werd het steeds donkerder en waren we uiteindelijk iets over zevenen beneden bij de Lederhosen. Daar nog wat gratis biertjes buiten gedronken. Nelson had wat blikjes bier in zijn rugzak zitten en na heel wat gezelligheid nog even een halve pizza samen met Eveline en Anna bij Paletti naar binnen geschoven. Pff heerlijk gedoucht en in mijn bedje gekropen, jammer genoeg alleen...
Donderdag 17 maart
´s Ochtends even bij de bakker binnen gelopen om een belegd broodje en vanille krapfen te kopen. Toen kwam ik er vervolgens achter dat de nightsale niet om 20:00 uur ´s avonds begon, maar al om 08:00 uur ´s ochtends. Dus super snel naar binnen gehopt, de riemen gepakt de ik nodig had voor m´n snowboardbroek, skischoenen gepakt (van de 9 paar waren er nog maar 2 paar over) en inschuifbare skistokken.
Vervolgens snel naar de bushalte gelopen, in Skidome 2 gewerkt. Stefan kwam aan het einde van z´n cursusdag nog even hey zeggen. Eindelijk mijn ski´s gekocht, ze stonden al voor mij gereserveerd omdat er nog maar 1 paar 164cm waren.
Aan het eind van de dag ben ik m´n spullen bij Intersport gaan ophalen en heb ik nog een skitas gekocht om m´n ski´s veilig in te kunnen vervoeren. Vervolgens ben ik thuis begonnen met m´n spullen in te pakken voor m´n verhuizing van zaterdag. Verder ga ik vanaf half mei weer bij Center Parcs werken voor de zomer. Ik vind het erg fijn dat ik daar weer terug kan komen.
Zaterdag 19 maart
Vrije dag, geskiet, ging niet echt lekker, geen goede sneeuw en nieuwe skischoenen deden erg veel pijn. Blijkbaar sta ik teveel naar achteren, hier moet ik dus nog aan gaan werken voor m´n Anwärter. Verder merkte ik wederom dat ik een suiker tekort had, dus ik moet veel meer gaan drinken. Na het skien ben ik gaan omhuizen, alles vier trappen omhoog gesjouwd. Flinke discussie met Ralph gehad, uiteindelijk 174 euro van de 210 euro van de huur terug ontvangen. Wil hem echt niet meer zien of spreken. Ik heb nu een klein studiootje voor mezelf. Echt een super studio. Een paar spulletjes heb ik uitgepakt i.v.m. dat ik binnenkort wederom moet verhuizen, dan 5 trappen af naar de kelder. Net heerlijk een bad genomen en nu even in bed filmpje kijken voordat ik ga slapen.
In mijn nieuwe kamer zitten trouwens 2 ramen, 1 groot raam die toegang verleent tot het balkon en 1 dakraam. Enige is dat het dakraam zo hoog zit dat ik er niet bij kan. En er zit een heel leuk rolgordijn aan vast die ik dan nog open en dicht moet krijgen. Nu heb ik er een oplossing voor gevonden om er bij te kunnen. Ik kan namelijk als ik op mijn bed ga staan exact mijn snowboard in de richel van het rolgordijn steken en zo het rolgordijn naar beneden trekken en omhoog duwen. Dit ziet er echt super grappig uit.
Maandag 21 maart
Vandaag is mijn grote broer jarig, hij is alweer 27 geworden. Verder heb ik super goedkoop mijn vakantie naar Lanzarote (Espana) geboekt. Ik ga samen met Lieneke van 18 juni t/m 29 juni naar het eiland met Ryanair. Eerst gaan we in Famara een 5 daagse surfcursus volgen en daarna gaan we nog een paar dagen in Puerto del Carmen relaxen. Heb er echt super veel zin in, na dit werk hier ben ik echt hard aan een vakantie toe. En na mijn vakantie werk ik dus de hele zomer fulltime bij Center Parcs.
Ik heb by the way m´n Engelse test volgens mij net met een 0,5 punt extra gehaald. Dus ik ga me nu inschrijven voor de opleiding Master in Tourism Destination Managent en dan hopen dat ik er in september mee kan beginnen.
Vrijdag 25 maart
Vandaag heeft de Snowsports Academy examendag gehad. Verschillende leraren van de skischool hebben examen gedaan. Amy heeft haar Anwärter gehaald en Thomas en Wim hebben Landes 1 gehaald. Jammer genoeg heeft Stefan z´n Landes 1 net niet gehaald op 1 punt na en Coty die alleen de praktijk hoefde te halen heeft het helaas ook niet gehaald. Dit maakt me toch wel een beetje onzeker of ik mijn Anwärter wel zal halen, dus ik ben hard m´n theorie vast aan het leren. Hiermee kan ik alleen maar voordeel hebben op de anderen die er dan tijdens de cursus nog mee moeten beginnen.
´s Avonds ben ik bij Nelson thuis eerst gaan indrinken en daarna samen met Eveline en Nelson naar de Kitsch gegaan. In de Kitsch zag ik Stefan nog even en daarna ben ik nog naar Pavillon geweest. Op een gegeven moment vond ik t goed geweest en ben ik lekker naar huis gegaan. Thuis werd ik vervolgens nie lekker en heb ik uiteindelijk van ´s nachts tot ´s middags zes keer moeten overgeven. Uiteindelijk dus niet op m´n vrije dag kunnen skien. Ik kon alleen maar aan slapen denken om me niet zo rot te voelen.
Aan het begin van de avond is Stefan naar me toegekomen. Hij legde direct m´n spullen aan de kant om op bed tegen me aan te komen liggen, zodat ik ´m over z´n hoofd zou kunnen kriebelen. Vervolgens zijn we nog uiteten bij de Baumbar geweest met Thomas en zijn vader. Na het eten is Stefan bij mij blijven slapen en heb ik hem zondagochtend bij Hotel Barbarahof gedag gezegd. ´s Ochtends zijn ze terug naar Nederland afgereisd. Stefan en ik hebben het besproken en we gaan kijken of het in NL kan werken.
In de nacht van zaterdag op zondag was natuurlijk de klok verzet en uiteindelijk was ik de enige van al het bureaupersoneel die op tijd was. Anna, Eveline en Kathy hadden zich allemaal verslapen.
Ski Anwärter....
Hej, daar ben ik weer. Het even geduurt maar dan heb je ook wat.
Hmmm even terugkijken wat ik allemaal alweer beleefd heb.
Zaterdag 26 februari was de FM4 Downdays Party in de burcht van Kaprun. Deze party werd speciaal gehouden als eindfeest van de Freeski Open wedstrijd op de Kitzsteinhorn.
Burg Kaprun
Ik werd een beetje laat opgehaald door de meiden, maar dat werd meteen goed gemaakt door goede muziek. 3 verdiepingen met allerlei verschillende soorten stijlen muziek. Op een gegeven moment kwamen er zelfs een paar personen reggae live zingen. Dat was wel echt super vet. Het enige domme was dat net voor dat we naar huis wilde gaan, ik ergens stond en toen kwam er continue een meisje tegen me aanspringen en zo hard zelfs dat ik steeds van me plaats verschoof. Dus op een gegeven moment had ik er wel een beetje genoeg van en gaf haar zachtjes een duwtje naar haar plek terug. Staat meteen haar vriend voor m'n neus. Probeert hij me bang te maken door met z'n volle lengte voor m'n neus te gaan staan. Ha ha deed me dus natuurlijk niks en ik keek m gewoon terug recht in zn ogen aan, van wat wil je nou. Vervolgens springt die vriend van haar 2x bovenop me en beide keren geef ik hem een zacht duwtje van me af. Begint die vent tegen me te schreeuwen dat ik van 'm af moet blijven en zegt ie continue 'Fuck you' tegen mij. Dus ik zeg lekker 'Fuck yourself' terug en dat hij op mij springt, ik sprong niet op hem ofzo. Dus wie zit er nou aan wie!?! Pakt ie me flink vast en wilt ie me een lel verkopen die gek. En alsnog keek ik hem aan van wat wil je nou. Ik ben echt niet bang voor je. Uiteindelijk ben ik maar weggelopen, ha ha maar zeker niet uit angst voor hem, dat had ie toch wel door.
Verder maak ik ook nog wel gezellige dingen mee. Stefan heb ik de laatste tijd veel gezien en hij is meegegaan naar Wenen. Gewoon 5 uur in een trein gezeten, pfff. In Wenen zijn we eerst naar ons hotel In Hernals gegaan. Ik heb nog even lekker liggen pitten en daarna zijn we wezen shoppen. Voor mijn reputatie valt het heel erg wat ik gekocht heb, namelijk douchegél van de Bodyshop, Manzana wel te verstaan, wat ben ik toch verslaafd aan dat spul en een ketting van Fossil met een fototoestel eraan. Ze hadden jammer genoeg geen microfoon en die camera was zo mooi, dat ik met een pappa als fotograaf 'm echt toch niet kon laten liggen en speciaal ben teruggelopen naar die winkel. Verder zijn we de tweede dag naar het paleis van Sissi gegaan. Jammer genoeg waren alle perken in de tuin leeg, maar toch was het wel een hele erge mooie tuin met o.a. grote beelden, duiventil en vooral een super mooi uitzicht over de rest van Wenen heen. Afgelopen donderdag heb ik in Wenen m'n Engelse academische IELTS test gedaan. Luisteren en spreken viel nog wel mee, maar ooh mijn god, wat was lezen en schrijven moeilijk. Moest ik opeens allerlei medische teksten over gezichtsherkenning van botten en medische teksten over gapen lezen. Verder moest ik een tabel met de populatie van Japan naar leeftijdsgroep gaan analyseren en daarover schrijven en over of grote internationale samenwerkingsverbanden als belangrijkste voordeel hebben dat ze het milieu besparen, welke verschillende kanten daaraan zaten en of ik het er mee eens was. Dus vraag me zwaar af of ik die test gehaald heb. Waarschijnlijk krijg ik 22 maart de uitslag. En dus nog even na die test wederom 5 uur in de trein terug naar Zell am See en een taxi om thuis te komen.
Vrijdag ben ik direct weer gaan werken en kreeg ik tijdens mijn werk, het nieuws van mijn huisgenoot en collega dat ik maar een andere woonruimte moest gaan zoeken want het ging niet zo langer. Ik ben gewoon eerlijk in sommige opzichten heeft hij gelijk. Echter vind ik het niet kunnen dat hij alleen naar mij kijkt en dat hij helemaal niet aan zijn eigen fouten denkt. Ik heb evengoed ergernissen en dat heb ik 'm ook even duidelijk gemaakt. Hij laat continue alle lampen in elke ruimte in het appartement aan, ook als er helemaal niemand thuis is. De eigenaar heeft mij gevraagd om de lampen uit te maken als er niemand is. Dus ik Ralph vriendelijk verzocht om de lampen uit te maken, zegt ie ik betaal `all inclusive´ dus het maakt me niks uit. Dus sindsdien als ik naar mn werk gavlieg ik door alle kamers heen om alle lampen uit te maken. Ik heb namelijk niet echt zin om er vroeger voor uit mn bed te komen. Verder hebben er inmiddels 2 personen in ons appartement verbleven. Eerst Toby een vriend van hem in de drukste week van het seizoen (19 feb). Er is mij helemaal niet medegedeeld dat hij zou komen of mij gevraagd of ik het ook prima vond. Toen een vriendinnetje van mij misschien zou komen, heb ik netjes gevraagd of hij het goed vond als die op mijn kamer zou slapen. Verder moest ik laatst van Stefan horen dat Joyce, een Nederlandse skileraar bij ons in het appartement zou verblijven. Mij wederom niks gevraagd of medegedeeld. Dus toen Stefan hier een paar nachten sliep, zodat hij zijn pension niet meer zou hoeven te betalen, heb ik Ralph ook niks medegedeeld of gevraagd. Verder spoelt Ralph het toilet in de badkamer niet door en sindsdien ik een keer meer dan 50 schaamharen in het toilet daar heb gevonden, gebruik ik dat toilet niet meer, alleen nog maar het aparte toilet. Toen ik hem daarmee confronteerde, ontkende hij het eerst met z'n houding en door niets te zeggen, pas nadat ik 3x heb gezegd dat dat aan het begin van het seizoen was en die haren dus van niemand anders konden zijn behalve van hem, omdat wij de enige waren die in het appartement verbleven. Verder heb ik 'm gezegddat ik het echt niet hygienisch vond om dat aan te treffen en dat ie minstens toch wel even had kunnen doorspoelen. Hij gaf als excuus of ik wel wist hoeveel het kost om 10 liter water door te spoelen...
Dus als gevolg ben ik op zoek gegaan naar nieuwe woonruimte, wat echt nog niet zo makkelijk is. Hotels willen geen skileraren hebben, hoewel ik bureaudame ben of ze gaan al halverwege april dicht en ik ben hier t/m begin mei. Uiteindelijk kan ik vanaf aankomende zaterdag een appartement krijgen in mn eigen pension en dan vanaf eind maart een kamer in de kelder van het pension. Dus dat is gelukkig allemaal opgelost. Ik had er al rekening meegehouden dat ik in het ergste geval aankomende zaterdag naar huis zou komen. Van de ene kant ben ik blij dat ik hier kan blijven, maar van de andere kant zou ik er ook wel hee erg blij van worden om weer iedereen te zien.
Verder heb ik de keuze gemaakt om mijn skileraar certificaat te gaan behalen. Dus vanaf 15 april t/m 25 april ben ik volop theorie aan het leren en aan het skiën. Ik ga waarschijnlijk morgen ski's kopen. Super gave ski's van het merk Head, namelijk Head Icon 80TT, dit is een allrounder, waarmee je dus kunt carven, offpiste, slalom en lesgeven, eigenlijk alles wel een beetje. En dan ga ik donderdag bij de Nightsale van Intersport m'n skischoenen kopen, Salomon Idol 9. De 9 staat voor de flexibiliteit, voor lesgeven is het belangrijk dat de schoenen een beetje stijf zijn, dat als t warm wordt ze niet meteen als vloeibaar aanvoelen. Ik heb nu de helft van het skileraar handboek van Stefan gekopieerd, zodat ik alvast met de theorie kan beginnen. Met mezelf heb ik afgesproken om elke dag 10 pagina's te lezen dan heb ik het hele boek uit als ik met de cursus begin.Dat kan me alleen maar voordelen opleveren. Stefan is vandaag vertrokken naar Bruck, een plaats naast Kaprun, om zijn Landes1 te behalen. En na zijn cusrsus krijg ik zijn boek weer om verder te leren en vertrekt hij naar Nederland terug. Dus wordt aankomende tijd wennen om weer alleen te slapen en dat ik m'n maatje kwijt ben.
Verder heb ik een tijdje terug een blauwe muts gehaakt met een super grote paarse pom pom erop. Iedereen is verliefd op die muts en al velen hebben geprobeerd of ze hem niet hebben mochten. Ik heb nu al 2 bestellingen voor zo'n soorteglijke muts en binnenkort ga ik de mutsen van oma afmaken. Ik heb nu 2 verschillende, zodat oma kan kiezen waar ze zin in heeft. Ik heb btw zelfs m'n eigen label laten drukken met de merknaam BLONDIE. Deze zit op m'n eigen muts alleen nog maar op het moment, maar op zich zou het wel gaaf zijn als meer mensen met mutsen zouden rondlopen met BLONDIE erop.
Zooo sorry dit moest ik er toch even allemaal uitspuien. Foto's zet ik in dezer dagen nog online. Stefan heeft de foto's van Wenen dus die volgen net wat later.
Hmmm ik mis jullie nu wel een beetje hoor. Ik heb super veel zin om pap, mam en Peter hier begin mei alles te laten zien en daarna weer jullie allemaal in Nederland te zien. Nog maar 2 maandjes, ik kan bijna niet wachten en hopelijk ben ik dan een skileraar certificaat rijker.
Xuz and love ya all
Hoogseizoen, met vele gekken op de pisten
Sowww het heeft even geduurt maar hierbij een nieuw verhaaltje...
Het hoogseizoen is volop bezig met een hoop gekken op de piste en lange rijen bij de liften en in de restaurants. Door de drukte kan ik nu zelf niet boarden, maar das helemaal niet erg omdat het toch veel te druk is.
Waar de meeste benieuwd naar zullen zijn: Ja, ik zie plan B nog steeds. En nej, waarschijnlijk gaat er geen plan C komen.
Jammer genoeg heb ik afgelopen weken niet veel mee gemaakt, ik ben maar eens wat minder uitgegaan, om wat geld te besparen, maar vervolgens een nieuwe goggle (skibril) gekocht, dus dat sparen had dus alsnog geen zin.
Ik moet nog steeds een keertje karaoke gaan zingen, laatste keer dat ik in die bar was, was de machine kapot, schiet lekker op dus. Vanavond mogelijk een nieuwe poging.
Afgelopen dinsdag heb ik vrijwillig meegeholpen bij de EKZ Eisbären (ijshockey club). Er kwamen meer dan 15 Engelse scholen naar een wedstrijd toe en die mocht ik dus naar binnen en naar hun plaatsen begeleiden. Een erg stevige man die ook meehielp was lekker chagarijnig en had allemaal mensen met staanplaatsen op gereserveerde plaatsen laten zitten. Vervolgens meer dan 5 Engelse leraren die aan mij trekken waar hun plaatsen zijn enzo en ik mocht het dankzij chagarijntje allemaal maar oplossen. Eigenlijk zou ik tot het begin van de wedstrijd meehelpen en daarna de wedstrijd kunnen kijken, maar wederom dankzij chagarijntje heb ik de hele wedstrijd meegeholpen en maar weinig van de wedstrijd meegekregen. Uiteindelijk in de VIP bar een half biertje gedronken, half want ik was te kapot na een hele dag voor Oberschneider en de Eisbären gewerkt te hebben.
10 maart heb ik eenEngelse test in Wenen ommijn niveau van Engels vast te stellen. Deze test zalgrotenteels bepalen of ik mijnmaster vanaf september mag gaan volgen. En Stefan aka plan B zal me hoogstwaarschijnlijk voor 3 dagen daar gaan vergezellen. Dus dat wordt zeker gezellig. Enige nadeel is dat hij hier nog maar 3 weken is, dus dat wordt zwaar afkicken van t samen slapen.
Ik ben nog steeds aan het twijfelen of ik mijn Anwärter (leraar certificaat) zal gaan behalen. Ten eerste weet ik nog niet ski of snowboard en ten tweedemoet ik even de geldkwestie bekijken.Ik denk niet dat ik goed genoeg voor snowboard kan worden en als ik ski ga doen, moet ik weer ski´s, stokken en skischoenen kopen, dus dat is een dure grap.Op zich kan ik dat geld wel weer terug verdienen door hier met de Kerstvakantie te gaan werken. En dat certificaat hebben staat natuurlijk wel weer erg goed op mn CV en kan me misschien weer voordelen opleveren bij het zoeken naar een baan als docent Toerisme. Ik heb ook het idee als ik die Anwärter niet ga doen, dat ik daar altijd spijt van zal houden.
Btw super bedankt voor alle lieve berichtjes op mn site en ik zal proberen om jullie wat sneller op de hoogte te houden.
Dikke xuz en tot snel...
Pow, pow, pow
Op dinsdag 25 januari heb ik na het werk heerlijk door dikke poeder geboard op de gletsjer. Er lag super veel sneeuw en andere boarders stonden echt tot over hun kniën offpiste in de sneeuw. Eindelijk heb ik weer eens m'n frontside geoefend, meer m'n bekken naar voren en met m'n linkerarm net doen alsof ik een auto bestuur ha ha. Op een gegeven moment had ik zelfs een ritme gevonden, wat echt een super gevoel was.
Woensdag toen ik 's avonds uit het werk thuis kwam is me niks opgevallen. Vervolgens toen ik naar de Tauern Spa wilde gaan en de deur achter m'n kont op slot wilde maken, zie ik opeens een dode muis voor m'n deur liggen. Blijkbaar een cadeau van Spoednick. Ik vond het een goed excuus dat ik m'n bus moest halen en heb ‘m daarom lekker laten liggen. Heerlijk een vol uur baantjes getrokken bij de Tauern Spa. Beweren Eveline en Ralph later ook nog dat het super lief van Spoednick was om mij een muis te brengen. Omdat katten muizen super lekker vinden, maar omdat ze jou dan waarderen als baasje en lief vinden brengen ze je een dode muis. Ik blijf erbij dat ik een hondenmens blijf. Mijn lieve Semmie brengt me tenminste geen dode muizen, hoewel het aanzicht als hij een uitgedroogde pad opeet, er ook nie echt lekker uitziet.
's Avonds heb ik nog m'n pony geknipt, aangezien die echt al een tijdje als een gordijntje voor m'n ogen hing. Was niet 100% een succes, maar ik vond ‘m wel beter gelukt dan de pony die door een professionele kapper was geknipt bij een vriendinnetje, die een makeover had gewonnen.
Donderdag was de Nacht der Ballone. Er waren verschillende luchtballonnen aanwezig op de Lechnerberg. Als eerste was er een kleine ski/snowboard show van Schermer. Eveline ging sneeuwballen naar ze gooien. Dat vond ik niet helemaal kunnen, maar volgens haar kon het makkelijk want het was de concurrent. Een skiër van Schermer probeerde een golf van sneeuw over het publiek te gooien met z'n skies, gaat hij op het einde onderuit. Dus ik kei hard SUKKEL geroepen. Ook was er een motor show, zag er best wel gaaf uit om die door de lucht te zien vliegen. Na de beide shows ging iedereen eigenlijk Pavillon in en uiteindelijk waren Stefan en ik de laatste die weggingen.
Vrijdag had ik eindelijk weer een vrije dag, lekker langzaam ben ik uit m'n nestje gekomen, de bus naar Zell am See genomen naar Schmitten.
Er was super veel sneeuw gevallen op woensdag, maar daar was niet veel van over. Alle pisten waren van ijs met een dunne laag sneeuw erop. Heerlijk om te boarden, maar geen lekkere pisten om m'n frontside op te oefenen. Eén keer liet ik me te hard op m'n kont vallen. Daarna voelde ik dat ik me echt nie meer op m'n kont kon laten vallen. Bij Schmitten heb ik geleerd om als ik rechtdoor board ook echt rechtdoor te gaan en wanneer m'n board dan afwijkt het te corrigeren naar rechts het te corrigeren met m'n tenen. Op een gegeven moment hapte mijn board aan de achterkant in de sneeuw ofzo en maakte ik een mooie salto door de lucht heen, THANK GOD landde ik niet op m'n kont. Ook ben ik met m'n board in het Kinder Funopark geweest. De tweede keer wilde ik ergens onderdoor om op een box te komen, neem ik t halve kussen mee waar ik onderdoor wilde :)
Ik heb een beetje alle blauwe pistes op de Schmitten uitgeprobeerd en als laatste de rode piste helemaal naar het dal genomen. Colin had gelijk, het was geen goed idee om de rode piste helemaal naar het dal te pakken aangezien het daar super ijzig was.
's Avonds heb ik met vrienden nog een drankje gedaan in Pavillon en Kitsch en daarna was het echt slaapjestijd...
Zaterdag had ik heerlijk nog een dag vrij en heb ik uitgeslapen t/m 10:00 uur. Wederom heel langzaam uit bed gekomen, ontbeten en aangekleed. Vervolgens ben ik naar de gletsjer gegaan, Germknödel gegeten, 2x Gratbahn geboard, flink frontside geoefend. En daarna had ik geen zin meer en ben ik weer naar beneden gegaan. Thuis half uurtje geslapen, snel gedoucht en toen is Stefan langsgekomen om pizza te eten. Daarna zijn we naar triatlon (tourskiën, rennen en langlaufen) gelopen waar verschillende leraren van onze skischool aan meededen. Uiteindelijk kwam Theresa als laatste binnen en Richard als derde laatste. Na de hel e tijd in de kou te hebben gestaan, zijn Thomas, Stefan en ik naar hun huis gegaan en hebben we heerlijk in bed met een dekentje de film Devil gekeken. Halverwege de film moest ik jammer genoeg gaan, om naar Zell te gaan per taxi. In Greens was er cocktail happy hour en daar heb ik natuurlijk mooi gebruik van gemaakt, eerst een Sex on the Beach, toen Caipirinha en als laatste een Cool Water. Vervolgens zijn we naar een Irish pub gegaan, daar moest ik perse van de meiden het shotje Super Sperm uitproberen. Eerlijk gezegd het smaakte super. Na een tequila zijn we naar Diele gegaan, Red Bull die ik mee had ff gedeeld met de anderen en toen weer verder met tequila. In Shakers zum Schluss nog een Caramel Colada genomen. Ik had best wel zin in kebab, zijn we buiten, heeft iemand van de groep al een taxi aangehouden en gingen we blijkbaar terug naar Kaprun. Ik had blijkbaar iedereen aangestoken, want iedereen had het over kebab. Vervolgens grote teleurstelling dat we niet langs de kebabzaak waren geweest en in Kaprun was er ook niks meer open waar ze kebab verkopen. Vervolgens nog ff bij Pavillon binnen geweest en wat gedanst en vervolgens maar genoegen genomen met tosti's in m'n appartement. Ik was zo blij toen ik eindelijk m'n bedje voelde.
Zondag heerlijk fris en fruitig naar m'n werk toe. Ik was zelfs te vroeg opgestaan, omdat ik anders bang was dat ik weer in slaap zou vallen en m'n wekker in m'n slaap uit zou zetten. Lekker relaxt gewerkt en na het werk thuis nog maar eens 2 uur bijgeslapen, op zoek naar Zorro gekeken, gegeten en snel gedoucht. Stefan is nog gekomen om Devil verder af te kijken.
Maandag had ik echt geen zin om te gaan werken, ik lag nog zo heerlijk warm in mijn bedje en dit keer niet alleen :) Na het werk ben ik met Christa, Emma en Debbie gerodelt op Maisiflitzer op de Schauffelberg in Kaprun. Christa en Emma waren samen als eerste gegaan. Zoals afgesproken heeft Debbie boven op mij gewacht en achter elkaar zijn we Vol Gass naar onder gegaan. We zouden niet remmen, maar ik moest toch een paar keer bijremmen, doordat ik anders op Debbie zou knallen. Christa en Emma gingen 68,2 km/h en Debbie en ik gingen zelfs 79,9 km/h. 80 was het maximale op deze baan dus dat hebben we er zeker wel uitgehaald.
Binnenkort meer over Plan B...
Mommy, I want a ice hockey player for my birthday...
Eindelijk heb ik m'n babymuts voor Eef (kleine van Lea en Henri) af en iedereen vindt hem super schattig hier. De bestellingen komen binnen om mutsen te maken voor mijn collega's, allemaal zeggen ze namelijk: 'Mariska als je je verveelt, mag je best een muts voor mij maken'. Binnenkort even proberen om de babymuts op de post te doen naar Nederland en dan maar hopen dat ie past. Stel dat ie niet past is ie natuurlijk nog steeds über schattig en kan de pop of een beer hem misschien op.
Afgelopen vrijdag ben ik Bobo geweest. Bobo is een pinguïn en de mascotte van de skischool. 's Morgens vroeg kwam Amy aan dat Monika mijn hulp nodig had als Bobo. Ik kende het dansje helemaal niet, dus snel met Amy even wat danspasjes doorgenomen en toen gaan met die banaan. Sommige kinderen weten echt niet van ophouden en blijven maar aan je trekken en willen continue alle aandacht van je. Hierbij vergeten ze dat er ook nog andere kinderen zijn die ook aandacht willen en dat ik toch echt klaar moest gaan staan om het dansje te gaan doen. Het was wel jammer dat de ouders zelf en de collega's dit niet door hadden. Plus na mijn ervaring als entertainer in Mallorca, had ik het idee dat er veel meer uit te halen viel. Praten met Bobo bijvoorbeeld wat ie die dag heeft gedaan. Niemand snapte mijn gebaren dat ik ging skiën.
's Middags zou eigenlijk een collega Bobo zijn, maar Flo was te lang dus je kon zijn spijkerbroek onder het kostuum uit zien komen, dus wederom Mariska als Bobo. Alleen nu waren er nieuwe beenstukken, waarbij ik er al snel achter kwam dat deze spekglad waren op de sneeuw. En dan zie maar eens in zo'n kostuum bergje op en bergje af te komen zonder te vallen. Uiteindelijk was ik veilig terug bij de lounge, komt er een collega aan dat volgens een meisje Verena Bobo geen gedag had gezegd tegen haar. Potjandriedubbeltjes ik heb continue toen ik terugliep naar de Lounge naar iedereen staan zwaaien. Dus vervolgens nog een keer die berg op proberen te klimmen, het kind nog een paar keer geknuffeld, eindelijk was het goed en toen moest ik nog eens weer de berg veilig naar beneden komen. Glibberen dat ik deed, uiteindelijk weer bij de Lounge gekomen, moest ik nog een trapje op zien te komen, net voor het trapje gleed ik bijna uit en op het trapje ging het weer bijna mis. Staat er een man naast me, niet dat ie ff denkt van goh ik zal even een arm aanbieden, nee gaat die vent stom staan te lachen.
Zaterdag ben ik eerst in de Lounge aan het werk geweest en 's avonds ben ik samen met Tim naar Zell am See gegaan voor een ijshockeywedstrijd EK Zeller Eisbären vs. HC Innsbruck. In Kaprun hebben we de bus naar Zell am See gepakt en aangekomen in Zell am See stond de bus direct klaar die ons naar de ijshal zou brengen. Bij de buschauffeur aangegeven dat we bij de halte Hallenbad eruit moesten. Zitten we na een tijdje nog in de bus rijden we Zell am See uit en al kleine dorpjes in, is die chauffeur gewoon niet gestopt bij de halte. Ook de halte van andere passagiers was hij gewoon voorbij gereden. Op de terugweg konden we gelukkig bij de juiste halte eruit stappen. Kaartjes gekocht voor de wedstrijd en toen nog ff snel een pizza Margherita in het centrum gescoord. Snel al etend terug naar het stadion gelopen en toen nog onze plaatsen zoeken. Ik was blij dat Eveline me voorbereid had, dat het ijskoud in die hal zou zijn. Ik had een thermolegging, skibroek, thermoshirt, hoodie en schoenen met schapenwol erin aan en nog steeds had ik het koud. In de eerste pauze had ik een citroenthee genomen om warm te worden, mierzoet was dat grij, niet meer normaal, maar ja ik moest het toch een beetje warm krijgen. HC Innsbruck staat eerste in het klassement en EK Zeller Eisbären op nummer zeven van acht. Het eerste deel van de wedstrijd zag het er niet goed uit voor de Zeller Eisbären. Innsbruck domineerde de wedstrijd in de eerste 20 minuten al met een voorsprong van 0-2. Na de eerste time-out begonnen de Zeller Eisbären terug te vechten. James Laing scoorde in de 27e minuut met een geplaatst schot het eerste doelpunt voor de Zeller Eisbären. In de eerste minuut van de derde periode scoorde Philipp Ullrich van de Zeller Eisbären en was opeens de stand gelijk. De sterke keepers van beide teams voorkwamen dat er nog meer doelpunten gescoord werden. Net voor het einde van de derde periode wisten de Zeller Eisbären toch weer te scoren, met m'n eigen ogen heb ik de puck de goal in zien gaan en daar zien liggen. En toch wisten drie scheidsrechters de goal te missen en telde het punt niet. In de verlenging gebeurde vervolgens niks, behalve dan dat de stroom uitviel en er alleen een discolamp uiteindelijk aan was. Na ongeveer 10 minuten was er eindelijk weer licht en kon het spel verder gaan. De verlenging ging over in penalty's en gerechtigd maakte de Marc Brown van de Zeller Eisbären het beslissende punt en wonnen de Zeller Eisbären met 3-2 van de nummer 1 in het klassement.
Tim en ik hadden onze bus gemist, dus gingen we nog even naar apres ski bar Diele en na een biertje was Eveline zo lief om ons op te halen en zijn we nog even na alle thermokleding thuis uitgedaan hebben, Pavillon ingedoken.
O ja voor dat ik het vergeet, er speelden wel wat lekkere mannen bij de Zeller Eisbären vooral nummer 22 Pfeffer. En Tim vertelde ook nog eens dat ijshockeyspelers een wasbordje hebben waar elke man jaloers op is, dus tja toen wist ik het wel: 'Mommy, I want a ice hockey player for my birthday'.
Vanavond gaan Eveline, Anna en ik collega skileraar Mike opzoeken in een revalidatiecentrum. Dit heb ik nog niet verteld, dus ga er maar even lekker voor zitten en pak er een bakkie koffie of thee bij, net wat je wilt.
Toen ik aankwam in Kaprun, ontmoette ik Mike op mijn eerste avond hier en natuurlijk kreeg ik meteen het hele verhaal te horen. Mike was heerlijk skiën met twee gasten op de schitterende Kitzsteinhorn. Toen het geluk zeer zeker niet aan zijn zijde was en hij een hartaanval op de berg kreeg. Vervolgens was al het geluk in de wereld aan zijn zijde, dat hij aan het skiën was met een Spaanse dokter en zuster. Zij hebben hem hartmassage gegeven, maar vervolgens stopte zijn hart er nog een keer mee. De zuster heeft hem een klap gegeven, waarbij iets in zijn borst is gekneusd of gebroken. Maar daardoor ging zijn hart vervolgens wel weer werken. Per helikopter is hij vervolgens afgevoerd naar het ziekenhuis en daar is hij geopereerd en hebben ze een pacemaker in zijn lichaam gezet.
Mike heeft er enigszins van geleerd dat hij in het begin geen bier meer dronk, maar appelsap uit een bierglas. Toch bleef hij net zo hard doorroken, waar menigeen collega commentaar over uitte tegen hem. Na een tijdje begon hij ook soms shotjes te nemen, wat natuurlijk ook niet helpt als je nog steeds dikke aderen hebt. Nu zit hij dus in een revalidatiecentrum hier in de buurt en moet hij elke dag sporten en op zijn gezondheid letten. Nu waren ze hem laatst al kwijt bij het avondeten, raad eens waar hij was: bij de big M, McDonald's. Hij moest vervolgens op het matje komen bij de hoogste zuster en waarschijnlijk gingen ze nu zijn bloed voortaan testen. O ja en voordat hij naar het revalidatiecentrum ging had ie super veel pakjes sigaretten ingeslagen, apart...
Freie Tage: Ski und Board...
Vrijdag de 7de had mijn collega Anna een vrije dag en mocht ik dus weer een keer in de lounge staan. 's Avonds ben ik samen met Aaron en Emma naar de Tauern Spa geweest, heerlijk gezwommen en een bezoek aan de sauna gebracht. Toch wel handig die halfjaarkaart en menig collega is jaloers. Na de Tauern Spa ben ik heerlijk direct naar m'n bedje gegaan. Volgende dag vroeg opgestaan en om 8:36 al de bus genomen naar de Kitzsteinhorn. Karl wilde al bijna terug naar zijn appartement lopen, hij dacht dat ik hem had laten zitten. Ik kwam eraan gelopen en de bus kwam er precies aangereden, ik snel Karl geroepen, hij terugrennen en wij snel de bus in. Aangekomen bij Alpincenter kwamen we erachter dat Skidome 1 mij wel erg kleine ski's had meegegeven. De ski's kwamen tot aan m'n borst en zouden minimaal tot m'n kin moeten komen. We hebben eerst Krefelderpiste (blauw) genomen en toen dacht ik echt van owww ik dacht dat ik kon skiën maar dit slaat echt nergens op. Toen hebben we de Kristalbahn naar boven genomen, Alpincenterabfahrt (blauw) gedaan, Sonnenkarbahnen naar boven genomen en toen Alpincenterabfahrt (blauw) gedaan vanuit die lift. Karl wilde me laten voelen hoe echt ski's aanvoelde, dus hebben we even van ski's gewisseld, ik moet echt wennen aan de lengte 1.74m van Karl's ski's. Karl had mijn ski's aan en wilde na twee bochtjes direct weer wisselen, aangezien mijn ski's onstabiel waren en de bindingen te ver naar achteren gezet waardoor je niet goed met je gewicht naar voren kon leunen. Volgens Karl zou hij nog ongelukken maken met mijn ski's. We zijn toen terug geskied naar Alpincenter. Onderweg zagen we een traumahelikopter aankomen en even later een kind van onze skischool op een sneeuwscooter. Dus ik aan Carl gevraagd of we er niet achteraan moesten om te kijken of alles met dat kind in orde was. Na even nadenken vond Karl dat ik gelijk had en hebben we de achtervolging ingezet naar Alpincenter. Bij het Alpincenter stond Robert inmiddels al en blijkbaar hoorde het kind toe tot zijn groep en had zijn kruisbanden gescheurd. Bij de Intersport winkel heb ik heel lief gevraagd of ik ski's mocht meenemen zonder dat ze ingeboekt werden en eigenlijk mag het niet, maar hij heeft mij toen Lady Carvers 1.55m meegegeven. De verhuurwinkels werken met een netwerk dat klanten bij elke winkel in Kaprun en Zell am See ski's kunnen meenemen en inleveren. Alex van de Intersport had het slim bekeken en gaf me dus ski's mee van Scholz een skiverhuur in Zell am See.
Karl en ik namen vervolgens vanuit Alpincenter de Gipfelbahn omhoog naar 3029m en ja hoor dat met mijn hoogtevrees. In Gipfelwelt hebben ze sinds een maand een bioscoop geopend met een film van de Kitzsteinhorn, echt mooi gefilmd en met de hele tijd een adelaar als rode draad in de film. In het Gipfelrestaurant hebben we even een korte koffiepauze ingelast en daarna de shuttle een stukje naar beneden genomen om op de piste uit te komen. Op de piste wilde Karl dat we de bulten namen, alleen had hij niet verteld hoe ik tussendoor het beste kon afremmen, dus ik ging steeds sneller en maakte kleine sprongetjes, op een gegeven moment ging t me echt te hard, de sprongen over de bulten werden steeds hoger en heb ik me maar even laten vallen. Ik merkte meteen het verschil bij mijn ski's. Van de top hebben we helemaal Alpincenterabfahrt naar Alpincenter genomen. Onderweg heeft Karl me leren carven en me de basis Alpeinhouding op het hart gedrukt. Omdat ik niet in het restaurant wilde eten waar ik elke dag eet wanneer ik aan het werk ben, hadden we afgesproken om bij Restaurant Hauslälm te gaan eten. We hadden twee opties om bij het restaurant te komen of de gletscherjet 2 naar beneden nemen of Langwiedabfahrt (rood) doen. Ik liet de keuze over aan Karl. Karl besloot vervolgens dat ik Langwied wel aan kon, maar dat ik wel erg goed op m'n techniek moest letten. Dus ik Langwied af, maar pfff wat was ik kapot van 24 dagen aan één stuk werken en direct 'vol Gass' gaan skiën. Carl wilde ook nog eens dat ik kleine sprongetjes net voor m'n bochten ging maken, maar daar was ik echt te moe voor om dat op een steil stuk rode piste te doen. Uiteindelijk met een kleine pauze tussendoor bij Skidome 2 aangekomen. Lekker gegeten en daarna zouden we eigenlijk naar Alpincenter gaan en naar huis, maar na de pauze was ik weer helemaal wakker en hebben we nog een keer Gratbahn omhoog genomen en de Alpincenterabfahrt gedaan, op het laatste klopte alles m'n houding, m'n techniek en had ik het juiste ritme te pakken met m'n bochten. Super lekker geskied. Alleen zal ik nog wel super hard moeten werken om m'n Anwärter te kunnen behalen.
Woensdag 12 januari is het me eindelijk gelukt om m'n eerste muts af te haken. Hij is groen met turkoois en een groene pompom bovenop. 's Avonds nog even snel met moeders thuis gebeld hoe de volgorde van het goulash recept ook alweer was. Vervolgens de hele avond in de keuken gestaan om een heerlijke goulash te maken. Daarna nog even snel in Pavillon een biertje gedaan met Eveline en Marieke.
Donderdag weer een heerlijke vrije dag gekregen. Enige was dat het weer niet mee zat. We hadden om 10 uur 's ochtends afgesproken bij de Schauffelberg, omdat ik met Karl zijn groep zou gaan mee skiën. Net voordat ik de deur uit wilde gaan, ontving ik een smsje van Eveline:
'Oh meis ik kan echt nog niet skien hoor, alles draait nog! Ik kom later en dan doen we samen nog een rondje.'
Ik moest dus direct lachen, toen ik haar sms las, vooral na haar uitspraak van de avond van te voren: 'Als ik niet op tijd ben hoef je vooral niet op mij te wachten', was ik niet erg verbaasd.
Dus ik snel m'n apprtement uit met al m'n spullen bij me, rugzak op m'n rug, skischoenen erover heen gehangen, helm op en ski's en stokken in m'n hand, op weg naar de Schauffelberg. Toen ik bijna bij de Schauffelberg was, ging m'n telefoon af. O ja, ik ben nog even vergeten te melden dat het die ochtend kei erg regende. Dus ik in de regen m'n handschoenen uittrekken, ski's en stokken proberen vast te houden en ook nog eens mijn telefoon op te nemen. Karl belde me, zegt ie ook nog eens ohh ja ik had je eigenlijk niet verwacht met dit snertweer. Ikke, neej ik ben zo gek om gewoon altijd te komen. Aangekomen in de apres ski bar Lederhosen onderaan de Schauffelberg, valt de eerste klant al af van Karl. Had ie er nog maar één. Wij in de auto van die klant naar de gletsjer, trekt die klant z'n skischoenen aan en wilt vervolgens z'n handschoenen aantrekken, komt hij erachter dat hij z'n handschoenen vergeten is. Dus ik zei ook al, we hebben nog wel handschoenen bij de gevonden voorwerpen liggen. Maar nej, de klant heeft zijn beslissing gemaakt, het eerste slechte teken was de enorme regenval, Karl had namelijk in 10 jaar tijd nog nooit zoveel regen in Kaprun gezien, en ten tweede dat hij zijn handschoenen was vergeten was t tweede slechte teken. Met als gevolg dat de laatste klant van Karl ook afzegde. Dus ik en Karl lekker de gletsjer op en gaan skiën. Hmmm je had geen zicht en het waaide en sneeuwde tegelijkertijd, dus echt topomstandigheden. Er was zelfs al 40 centimeter sneeuw gevallen. Echter ik ski en snowboard veel beter als ik niet kan zien waar de bulten in de piste zitten, dus het ging me super lekker af. Volgens Karl als je met dit weer kon skiën was je toch wel goed en kon je alleen maar beter skiën met goed weer.
's Avonds ben ik nog naar de Captain Morgan Party geweest in Pavillon, was echt een super feestje en alle leraren van de skischolen in Kaprun stonden gezellig samen te dansen.
Vrijdag heb ik lekker rustig aan gedaan, vervolgens ben ik eerst gaan snowboarden en daarna gaan skiën. Toen heel snel naar onder m'n ski's ingeleverd en naar m'n appartement gegaan om me om te kleden. Vervolgens met Christa naar Schuttdorf gegaan en daar super leuke lederen laarzen gekocht. Ik zal binnekort even foto's op de website zetten. Daarna snel weer naar huis om alles voor te bereiden voor het eten. Keuken gepoetst en m'n kamer opgeruimd voor als ze nog een grand tour door het appartement zouden willen. Uiteindelijk zijn Ralph, Anna, Eveline, Karl, Marieke, Thomas, Tim en Christa goulash komen eten. Mijn goulash viel erg goed in de smaak, iedereen vond hetsuper lekker en ze hadden het allemaal nog nooit op brood gegeten. Thomas heeft zelfs wel zeker zes boterhammen met goulash gegeten. En als toetje had ik een typische Oostenrijkse lekkernij namelijk Krapfen. Dat zijn een soort donuts maar dan zonder gat met abrikozenjam of vanille erin, met bovenop poedersuiker. Heel lekker, maar ook heel vullend. Na het eten zijn we nog even bij Pavillon aangegaan en daarna naar de Baumbar. In de Baumbar waren twee collega's dj aan het spelen en was het best gezellig.
Zaterdag 15 januari heb ik wederom in de Lounge gewerkt en 's avonds belde Eveline me op dat ze naar de McDonald's reed, dus voordat ze maar iets kon vragen, had ik mezelf al uitgenodigd. Na thuiskomst heb ik heerlijk vanuit mijn bedje 'Op zoek naar Zorro' liggen te kijken.
Op het moment ben ik een babymuts voor de kleine Eef van Lea en Henri aan het maken en heb ik eindelijk woensdag weer een vrije dag. Sinds weken ga ik eens proberen uit te slapen en dan mag ik donderdag, vrijdag en zaterdag in de Lounge werken, aangezien Anna bezoek hier heeft.
Foto's volgen snel, sorry heb even geen tijd. Love you all...
What's goin' on? Party's, New Year, day off please...
Pfff 2010 is omgevlogen en de eerste 5 dagen van 2011 zitten er alweer bijna op. Even maar eens terugblikken op afgelopen week:
Op 29 december hadden Martin en Mike een after teach party georganiseerd bij apres ski bar Pavillon. Martin en Mike hadden ervoor gezorgd dat skileraren muntjes kunnen kopen voor € 1,80, die € 2,50 waard zijn. In het begin was het er nog erg rustig, maar langzaam aan werd het gelukkig steeds gezelliger. Skileraar Aaron had zijn vriendin Emma meegenomen en samen hebben we lekker gezellig zitten kletsen. Na een paar biertjes kreeg iedereen toch wel de danskriebels en zijn we lekker los gegaan op het ritme van de muziek. Eveline en ik zijn helemaal gek van Spaanstalige muziek, dus Reggaeton kon natuurlijk niet missen. De dj vond het helemaal geweldig dat ik Reggaeton aanvroeg. Op het einde van de avond heb ik zelfs op een verhoging staan dansen. Het was zeer zeker een gezellige geslaagde avond. Zie de foto's voor het bewijs.
30 december werd mijn allergrootste schat van de hele wereld 5 jaar. Namelijk mijn doggy Sem. Jammer genoeg kon ik dit jaar niet op zijn verjaardag zijn. Ook Aussie guy Karl was jarig, arme Karl lag om 17 uur al ziek in bed en werd de volgende dag pas weer wakker.
De 30ste wilde mijn collega Anna een keer van werkplek ruilen, dus stond ik in de Lounge, Kinderland, en Anna zat in Alpincenter. Mijn dag begon direct goed, met dat het systeem niet functioneerde. Als gevolg had ik een lekkere lange rij met klanten. Later kwam ik erachter dat bij contante betalingen het WS SKI systeem niet terugspringt naar het Easyrent systeem, dus een gedeelte werkte toch wel. Heel lekker als niemand je dat even verteld.'s Morgens was er een NL skileraar Wim die nog geen lessen had en dus op de standby lijst werd gezet, vraagt hij aan mij of hij bij Skidome 1 (2 min loopafstand) mocht gaan kijken of hij daar misschien ski's aan gasten kon verhuren. Dus ik gezegd dat dat geen probleem was, zolang hij maar telefonisch bereikbaar was. Heeft even later Ulli hem geboekt en blijkt Wim op de Kitz (2500m hoogte) te zijn. Vervolgens was Wim een uur te laat om les te geven en mocht ik de shit opruimen die hij veroorzaakt had.
‘s Middags kwamen er allemaal ouders naar binnen die hun kinderen kwamen ophalen. Vraag je bij welke leraar ze hun kind hebben achtergelaten, weten ze alleen een nummer waar ze hun kind gedropt hebben en verwachten ze van jou dat je weet bij welke leraar ze hun kind hebben achtergelaten. Monika (verantwoordelijke Kinderland) gebeld, om te vragen of ze ajb de leraren kan verzoeken om de oppiktijd aan de ouders mede te delen. Zegt Monika doodleuk, dat is aan de ouders zelf, om dat met de leraren goed af te spreken. Erg handig allemaal.
Op de laatste dag van het jaar heb ik gewoon gewerkt, maar gelukkig mocht ik een uurtje eerder dicht gaan. Na het werk heb ik samen met Christa heel snel boodschappen gedaan, boodschappen gedropt in m;'n appartement en daarna naar de Lechnerberg gegaan, omdat daar de ‘Fakkellauf' gehouden werd. Alle ski- en snowboardleraren en de plaatselijke skiclub komt dan in een treintje met brandende fakkels naar beneden geskiet/gesnowboard. Ziet er echt heel leuk uit, maar voor de leraren zelf is er eigenlijk heel weinig aan en meer een verplichting. Na het afdalen loopt iedereen in een parade achter de plaatselijke kapelle aan naar een zeer chique restaurant, waar wij buiten gratis biertjes ontvingen :).
Na de ‘fakkellauf' zijn Christa en ik naar mijn appartement gegaan om fajita's te gaan eten. Tijdens het koken door hebben we nog een jam session gehouden. Christa speelde piano en ik heb gezongen ha ha. Daarna lekker fajita's gegeten en zijn Christa en ik ons beide gaan douchen en omkleden. Toen we bij Salzburgerplatz in Kaprun aankwamen, waren we echt de eerste van onze skischool daar en zijn we nog maar een beetje rond gaan wandelen. Toen kwamen we Chevy (huisgenoot Christa) en haar vriend Bernd tegen en even later ook de meeste snowboardleraren van onze skischool. Dus zijn we weer terug gelopen naar Salzburgerplatz en daar heb ik lekker een Smirnoff Ice genomen. Om 00:00 uur was iedereen eigenlijk van de jongeren van de skischool aanwezig en hebben we een mooi feestje gebouwd. Vervolgens hebben Christa, Josh (skileraar) en ik een taxi genomen naar Zell am See en zijn we daar verder gaan feesten. Bij apres ski bar Diele waren Ralph en Mecky als uitsmijter aan het werk en mochten we gratis naar binnen, maar al snel hadden we t daar gezien, omdat het te druk was en iedereen elkaar duwde om er door te kunnen. De volgende bar Gin nog wat, was ook helemaal vol en mochten we zelfs niet meer in, toen hebben we een tijdje op een plein staan dansen. Daar was het echt kei gezellig en een hoop dronken mensen die erg achterlijk aan het dansen waren, waar wij vervolgens weer heel hard om konden lachen. Bij het plein zou de muziek ophouden en gingen we maar naar Crazy Dazies, waar de pleegvader van Christa zou zijn. Daar aangekomen bleek Keith al thuis in bed te liggen, dus gingen we weer verder naar Cocktailbar Carambas. Bij Carambas was het gezellig druk en werd super lekkere muziek gedraaid. Daar hebben we een heerlijke Sex on the Beach cocktail genomen. Later op de avond was er een irritante jongen (denk een Rus) die in m'n kont kneep. Degene die het verhaal van Harrie de Riet kennen, weten dat ik daar echt niet van gediend ben. Dus ik zei tegen Josh, ga even achter me staan, zodat het niet nog een keer gebeurd. Josh voelde zich helemaal de man en zei direct: 'Yes, I will say that you're my girlfriend'. Dus ik had echt zo'n binnenpretje van: 20-jarige jongen, dat zou jij wel willen dat dat zo zou zijn ja. Dus Josh in z'n gebrekkige Duits tegen die Rus zeggen dat ik z'n vriendin was ha ha. Even later word ik door die *piep* Rus nogmaals in m'n kont geknepen, dus toen heb ik hem ff flink de les gelezen. Dat hij *piiiiieeeepppp* van mij af te blijven had en als hij het nog eens zou wagen om aan mij te komen, dat hij dan een flinke stomp in z'n lelijke gezicht kon verwachten, heb ook nog eeens even z'n wang flink blauw geknepen om het zo duidelijk te maken dat ik het echt meende. Josh schrok een beetje erg van mijn reactie en wilde mij naar achteren trekken, omdat hij bang was dat ik die Rus echt in z'n gezicht ging meppen. Ik was echt flink ‘pissed off' door die kerel en na een tijdje had ik iets van het is wel laat genoeg. Wij op zoek naar een taxi, nergens een taxi te vinden. Ralph gebeld tot hoe laat hij en Mecky moesten werken, maar dat wisten ze nog niet en kon best wel eens heel laat worden. Alle taxicentrales proberen te bellen, maar niemand nam op. Uiteindelijk toch maar terug gelopen naar Diele, daar stonden anderen mensen ook al op taxi's te wachten. Begon er één van die meiden tegen me te praten dat de eerste taxi toch echt wel voor hun was. Dus daar schoot het ook niet echt op. Nog een tijdje met Ralph en Mecky staan praten en toen dacht ik ‘f*ck it', ik wil nu een taxi en naar huis. Dus ik liep de straat gewoon een beetje omhoog en bij de eerste taxi die eraan kwam ben ik lekker op de weg gaan staan, zodat ie wel moest stoppen. De taxi stopte ook netjes, dus ik vroeg of hij ons naar Kaprun kon brengen en hij zei direct ja. Dus wij die taxi in, komt de taxi op de hoek van Diele, houden een paar jongens de taxi aan, vervolgens kwamen zij er nog bij. Bij Salzburgerplatz zijn we uitgestapt, snel nog even Pavillon ingegaan om te kijken of er nog collega's waren. Helemaal niemand bekends meer, alleen een paar jongens die zonder shirt op een verhoging stonden te dansen. Die zagen er ook totaal niet appetijtelijk uit, dus snel weer naar buiten en naar huis gelopen. Pfff om 05:30 uur lag ik in m'n bed en om 07:30 uur de volgende dag stond ik alweer op.
Christa en ik hadden afgesproken om onze eerste track te maken in het nieuwe jaar. Jammer genoeg hadden al een hoop mensen Skidome 2 gebeld, dus kon Christa niet mee. Toen heb ik maar in m'n eentje 's morgens vroeg een piste gesnowboard, was echt heerlijk. Van Yandi hoorde ik opeens dat er Stuart (skileraar) vermist werd, zijn jas was de vorige avond gestolen en had daar ruzie over gehad met 2 jongens. Het laatste was hij gezien bij het politiebureau. Monika had ook al de politie gebeld of hij daar nog niet was. Dus iedereen in rep en roer waar hij wel niet kon zijn. Uiteindelijk kreeg ook al het personeel een sms met als je wist waar Stuart was dat je dan de Skischool moest bellen. Toen ik bij de skischool aankwam, vroeg ik aan de andere collega's of zei al wat wisten, maar die wisten ook nog niks. Toen vroeg ik aan Kathy of zij wist of Stuart al gevonden was en zij zei heel snel ja en dat was dat. Dus ik probeerde nog te vragen of hij zeker gevonden was, maar daar kreeg ik geen antwoord op. Uiteindelijk hoorde ik van een andere collega, dat hij weer boven water was. Dus het leek mij wel slim om alle collega's te informeren, zegt Ulli: het kan me geen ‘f*ck' schelen of skileraren vermist worden. Dus ik dacht, ik bel Ralph wel even of hij een sms naar iedereen kan sturen, zodat niemand zich meer zorgen hoeft te maken. Ben ik onderweg naar huis, ontvang ik een sms: 'Stuart its wieder da und wir sind alle happy! Er hat nur noch ein bischen geschlafen... Happy New Year, Ralph'. Ik dacht echt zo van, dit is echt een typische sms van Ralph. 's Avonds hoorde ik het hele verhaal: Stuart had dus ´s ochtends vroeg aangifte gedaan bij de politie en was daarna met een meisje mee naar hotel Toni gegaan. Hij was pas om 15:30 uur wakker geworden en wist niet meer met wie hij naar huis was gegaan, en dat de Oostenrijkse politie hem zocht en half facebook ook. Toen ik thuis kwam ben ik zo gek geweest, om na de 2 uurtjes slaap van die nacht, in 2 uur tijd het hele appartement blinkend schoon te maken. Ralph kwam thuis en hij deed net of z'n ogen er pijn van deden. 's Avonds kwamen er vrinden van Ralph eten en heb ik gezellig mee pasta gegeten. En na het eten ben ik nog even naar het appartement van Karl geweest, waar Yandi en Thijs verbleven. Daar hebben Karl, Colin, Louise, Yandi , Thijs en ik wat schotjes genomen en gezellig gekletst, omdat het de laatste avond van Yandi en Thijs was. Afscheid genomen van Thijs. Om 23:30 uur zijn Colin, Yandi en ik nog een keer Paletti ingerold voor 1 biertje, we hadden geluk dat de laatste klant die was weggegaan de deur niet goed dicht had gedaan, daardoor konden we nog net naar binnen. Afscheid genomen van Yandi en daarna lekker m'n bedje ingedoken.
2 januari hadden Christa en ik om 7:42 uur bij de bushalte afgesproken, zodat we voor het werk nog een track zouden kunnen maken. Ik was nog te vroeg voor de bus en zag Yandi zijn auto staan, dus ik dacht ik laat even een berichtje achter, namelijk 'Ciao Jut & Jul. Drive Save'. Zit ik later in de gletscherjet naar boven, bedenk ik me *shit* volgens mij heb ik met m'n slaapkop safe met een V geschreven. Toch nog maar een sms naar Yandi geschreven dat ze de V moeten verruilen voor een F. Toen ik in m'n kantoor aankwam, was ik absoluut helemaal brak. Het liefste was ik in m'n stoel gaan slapen en dat de klanten me wakker zouden maken, wanneer ze iets wilden boeken. Jammer genoeg was dit natuurlijk niet mogelijk. Aan het eind van de dag was het nog superdruk bij Skidome 1 en heb ik daar nog voeten opgemeten en skischoenen en snowboardschoenen uitgegeven. Bij thuiskomst heb ik snel een broodje gemaakt en toen ik net twee happen had genomen, bedacht ik me, *shit* ik heb me handen nog niet gewassen na al die voeten opgemeten te hebben bahhh. 's Avonds ben ik nog samen met Emma (vriendin van Aaron) baantjes wezen trekken in Tauern Spa, daarna in het 36 graden bad en afgesloten met het bubbelbad. Ik ging heerlijk relaxed naar m'n bedje toe, lekker muziekje opgezet en maffen, vervolgens word ik wakker omdat Ralph thuis kwam, muziekje nog maar even uitgezet en om 00:30 uur werd ik nog eens een keer wakker ge-sms't door Christa. Toen was ik wel echt ff geïrriteerd, 1 nacht dat ik eindelijk een beetje goed kan slapen en dan blijven mensen me wakker maken. In Nederland droom ik altijd al veel en realistische dromen, maar hier in Oostenrijk is het 10x erger, ik droom 10 realistische dromen door elkaar heen en word meerdere keren per nacht wakker, standaard altijd ergens in 4 uur sowieso. Daarom was ik al helemaal geïrriteerd.
De laatste dagen gebeuren er steeds fouten op het werk en helemaal vervelend, ik ben vaak diegene die ze mag zien op te lossen. Zo worden er skileraren dubbel geboekt, verkeerde meetingpunten doorgegeven, etc. Ben er eerst best boos om geworden, omdat ik zoals altijd mijn best doe om alles zo professioneel te laten verlopen. Nu ga ik proberen om toch een beetje meer afstand te nemen en het niet zo persoonlijk op te nemen.
Gisteravond ben ik bij Stefan en Thomas wezen eten, toen ik daar binnenkwam zag ik Debby en toen dacht ik *shit* ik hoop niet dat Plan A hier ook is, aangezien zij een beetje met elkaar omgaan ofzo. Maar gelukkig was hij er niet, ik had echt geen zin in een confrontatie. Stefan had lekker macaroni gekookt met spinazie, champignonneon, spekjes en geraspte kaas erover. Smaakte echt goed. Dus is voor herhaling vatbaar. Vandaag is trouwens al mijn 22ste dag die ik achter elkaar aan het werk ben, dus ik heb nu ook aangegeven dat ik echt een dag vrij wil. Eerst zeiden ze ja, een leraar kan wel in jouw kantoor werken, maar dat kan alleen als hij of zij geen klanten heeft die willen verlengen. En toen had ik iets van sorry, het kan me niet schelen of een klant wil verlengen, ze moeten gewoon mensen in mijn kantoor zetten dat ik eindelijk na 3,5 week een keer een vrije dag kan hebben. Dus nu gaan ze proberen of ik zaterdag vrij kan zijn en als dat niet lukt, misschien ga ik zondag gewoon niet werken, ik ben een mens, geen machine en ik weiger het om 4 weken aan één stuk te werken. Plus Christa van Skidome 2 stopt met werken aan het eind van deze week, dus dan zijn we nog maar met 2 meiden voor 3 bureaus.
Vandaag kwam Eveline in haar snowboardkleren mijn kantoor binnenlopen. Zij had opeens een vrije dag gekregen. Ik vond het wel een beetje apart dat ze bij Skidome 1 wel ochtenden en zo vrij kunnen krijgen en wij in de andere kantoren helemaal niet. Eveline vroeg mij of ik even een rondje mee ging boarden, dus ik zei al heel netjes, dat kan niet, want ik moet open zijn. Maar toen werd de verleiding te groot en heb ik heel snel m'n snowboardkleren aangetrokken en hebben Eveline en ik een bordje voor de ruit gedaan met: 'Come back soon/Komme gleich'. Wij snel naar buiten gerend, Gratbahnlift ingegaan en meteen een piste gepakt, vervolgens Sonnenkarbahnenlift genomen naar een hoger gedeelte van de berg en toen lekker naar onder gesoest. Ging super lekker, ik ben gewoon kei hard naar beneden geboard. Ik moet alleen nog echt werken aan mijn frontside, want ik heb m'n board nu helemaal niet teruggedraaid naar de berg om echt bochten te maken. Op een gegeven moment vloog ik me toch over de kop heen en kwam kei hard met de zijkant van m'n hoofd op de piste terecht. Wederom gelukkig dat ik een helm op had, m'n neus had alleen ook een flinke klap opgelopen. Ik ben direct opgestaan en verder geboard naar m'n kantoor, vervolgens had ik dus een licht opgezette neus. Maar het belangrijkste is, het was zo lekker om even te kunnen boarden. Nu alleen nog tijd hebben om m'n techniek te verbeteren.
Een beetje laat maar ik wens iedereen een heel gelukkig en vooral gezond 2011 toe...
Hopelijk kan ik binnenkort vertellen wat ik allemaal op m'n vrije dag heb gedaan :)